Sura Al-Fadżr — Werset 20

1) Znaczenie słów:

• „تُحِبُّونَ" — kochacie, darzycie uczuciem.
• „الْمَالَ" — majątek, bogactwo, dobra materialne.
• „حُبًّا جَمًّا" — miłością ogromną, nadmierną, niepohamowaną. Słowo „جمّ" oznacza coś bardzo obfitego i wielkiego.

2) Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

W tym wersecie Allah wskazuje na kolejną przywarę człowieka, która oddala go od właściwej postawy wobec życia i Boga. Ludzie, o których mowa w tym fragmencie, kochają majątek miłością przesadną, która przeradza się w chciwość i skąpstwo. Ta miłość do bogactwa nie jest zwykłym przywiązaniem do środków do życia, lecz staje się celem samym w sobie — człowiek gromadzi dobra, nie myśląc o innych, nie dzieląc się nimi, nie wydając ich na cele dozwolone i pożyteczne, zwłaszcza na pomoc potrzebującym.

Miłość ta jest tak silna, że przesłania człowiekowi prawdę o życiu doczesnym i wiecznym. Zamiast traktować majątek jako narzędzie do czynienia dobra i zdobywania nagrody u Boga, czyni z niego bożka, któremu podporządkowuje swoje serce i czyny. Taka postawa prowadzi do skąpstwa, zaniedbywania obowiązków wobec biednych i sierot, a także do przywiązywania się do dóbr tego świata z całkowitym zapomnieniem o tym, co czeka po śmierci.

Werset ten jest częścią szerszego obrazu nagannej postawy ludzi, którzy nie rozumieją, że prawdziwa godność i cześć nie zależą od bogactwa, lecz od posłuszeństwa Bogu i czynienia dobra. Nadmierne umiłowanie pieniędzy sprawia, że człowiek staje się niewolnikiem swojego majątku, zamiast być panem korzystającym z niego w sposób mądry i pobożny.

3) Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Ostrzeżenie przed chciwością: Werset uczy nas, że nadmierne przywiązanie do dóbr materialnych jest wadą, która niszczy serce i oddala od Boga. Majątek powinien być środkiem, a nie celem życia.
• Zachęta do hojności i dzielenia się: Skoro miłość do pieniędzy może stać się zgubna, to przeciwwagą jest wydawanie ich na dobre cele — pomoc ubogim, wspieranie rodziny, wspieranie dzieł dobroczynnych. Islam uczy równowagi: korzystać z dóbr, ale nie być ich niewolnikiem.
• Przypomnienie o życiu wiecznym: Zbytnie przywiązanie do świata doczesnego sprawia, że zapominamy o przygotowaniu się na życie po śmierci. Ten werset przypomina, że prawdziwy sukces to nie gromadzenie bogactw, lecz zdobycie zadowolenia Boga.
• Pobudzenie do refleksji nad własnym sercem: Każdy z nas powinien zadać sobie pytanie: czy kocham pieniądze w sposób umiarkowany, czy też stały się one moim celem? Czy potrafię się nimi dzielić, czy może skąpstwo zdominowało moje postępowanie?
• Ukazanie piękna islamu: Islam nie potępia posiadania majątku, lecz uczy właściwego do niego stosunku. Dzięki temu człowiek może cieszyć się dobrami tego świata, nie gubiąc swojej duchowości i nie krzywdząc innych. To droga do prawdziwego szczęścia w obu światach.