Surja El-Fexhr — Ajet 20

Kuptimi i fjalëve:

• تُحِبُّونَ الْمَالَ: e doni pasurinë dhe e dëshironi atë.
• حُبًّا جَمًّا: dashuri të tepruar, të madhe dhe të thellë që mbush zemrën.

Tefsiri i ajetit:

Njeriu nuk e kupton të vërtetën e jetës dhe të nderimit te Zoti. Ai mendon se pasuria dhe pozita janë shenjë e nderimit nga ana e Allahut, ndërsa varfëria dhe mungesa e pasurisë janë shenjë e poshtërimit. Por e vërteta është se nderimi është në bindjen ndaj Allahut, kurse poshtërimi është në mosbindjen ndaj Tij.

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar i qorton njerëzit për dashurinë e tepruar ndaj pasurisë. Ata e duan pasurinë me një dashuri të skajshme dhe të pangopur, duke u lidhur fort me të dhe duke u bërë koprracë në shpenzimin e saj në rrugën e Allahut dhe në të mirat e tjera. Kjo dashuri e tepruar i bën ata të neglizhojnë të drejtat e Allahut dhe të drejtat e njerëzve, të jenë dorështrënguar ndaj nevojtarëve dhe të mos kujdesen për jetimët dhe të varfrit.

Dashuria për pasurinë në vetvete nuk është e dënuar, por e dënuar është dashuria e tepruar që i bën njeriu rob të pasurisë, duke e vënë atë mbi urdhrat e Allahut dhe duke e penguar atë nga veprat e mira dhe nga ndihma ndaj të tjerëve.

Përfitimet nga ajeti:

• Dashuria e tepruar ndaj pasurisë është një nga sëmundjet e zemrës që e largon njeriun nga bindja ndaj Allahut dhe nga kryerja e veprave të mira.
• Muslimani duhet ta përdorë pasurinë si mjet për t'i shërbyer fesë dhe komunitetit, e jo si qëllim në vetvete.
• Koprracia dhe mungesa e shpenzimit në rrugën e Allahut janë shenja të dobësisë së besimit dhe të lidhjes së tepruar me këtë botë.
• Nderimi i vërtetë është te devotshmëria dhe bindja, jo te pasuria dhe pozita.