Surat Al-Fajr — Ayat 26

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَلَا يُوثِقُ (wa lā yūthiqu): lan ora ana kang ngiket.
• وَثَاقَهُ (wathāqahu): iketané, yaiku rante lan belenggu kanggo ngiket.
• أَحَدٌ (aḥadun): sapa waé, sawijining wong.

2) Tegesing ayat:

Ing dina kang angel banget iku, ora ana siji waé kang bisa ngiket lan nyiksa kaya pangiket lan panyiksané Allah marang wong-wong kang padha mbangkang marang Panjenengané. Ora ana kang bisa nggawa rante lan belenggu kang luwih kenceng tinimbang rante lan belenggu kang disiapake déning Allah kanggo wong-wong kafir ing neraka. Siksa lan iketan kang ditindakake déning Allah iku ora ana kang bisa nandhingi, ora ana kang bisa nyamai, lan ora ana kang bisa ngluwihi.

3) Piwulang lan paédah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake marang kita yèn siksa lan paukumané Allah iku pancen nyata lan ora ana kang bisa nandhingi kekuwatané.
• Kita kudu padha wedi lan ngati-ati supaya ora tumindak dosa lan mbangkang marang dhawuhé Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yèn keadilané Allah iku sampurna; saben tumindak ala mesthi ana piwalesé.
• Kanthi ngélingi ayat iki, kita padha diajak supaya énggal-énggal taubat lan bali marang dalané Allah kang kebak rahmat lan pangapura.
• Kita uga dielingake supaya ora ngandel marang kekuwatané manungsa, amarga mung Allah kang Maha Kuwasa lan Maha Adil.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam, amarga Islam mulangake babagan keadilan, tanggung jawab, lan pangarep-arep marang pangapuraning Allah.