Сураи Ат-Тауба — Оят 105

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• اعْمَلُوا: кор кунед, амал намоед.
• فَسَيَرَى: ба зудӣ мебинад.
• عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ: Донои пинҳону ошкор; Худое, ки ҳар чи пинҳон ва ошкор аст, медонад.
• فَيُنَبِّئُكُم: пас шуморо хабардор мекунад, ба шумо хабар медиҳад.

1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) мефармояд, ки ба онҳое, ки аз ҷиҳод қафо монданд ва ё аз гуноҳи худ тавба карданд, бигӯ: «Кор кунед ва амал намоед — хоҳ нек бошад, хоҳ бад — зеро Худо амали шуморо мебинад ва Расули Ӯ низ мебинад ва муъминон ҳам мебинанд». Яъне ҳеҷ амале, хоҳ пинҳон бошад ва хоҳ ошкор, аз Худои Таоло пинҳон намемонад. Сипас шумо рӯзи қиёмат ба сӯи Худое бозгардонида мешавед, ки Донои пинҳону ошкор аст; Ӯ ҳар чизеро, ки шумо дар дунё мекардед, ба шумо хабар медиҳад ва мувофиқи он ҷазо ё мукофот медиҳад. Дар ин оят барои онҳое, ки бар ботил ва саркашӣ идома медиҳанд, таҳдид ва ҳушдор мавҷуд аст; ва барои тавбакунандагон — даъват ба амали нек ва ихлоси холис барои Худо.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ҳар амали инсон — нек ё бад, пинҳон ё ошкор — назди Худои Таоло ошкор аст ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон намемонад.
• Инсон бояд ҳамеша амали нек кунад ва аз гуноҳ дурӣ ҷӯяд, зеро амалаш на танҳо аз ҷониби Худо, балки аз ҷониби Расул ва муъминон ҳам дида мешавад.
• Рӯзи қиёмат ҳама ба сӯи Худои Донои пинҳону ошкор бозгардонида мешаванд ва ҳар амалашон ба онҳо хабар дода мешавад.
• Ин оят ба тавба ва ислоҳ даъват мекунад: ҳар кас метавонад бо амали нек ва ихлос ба Худо роҳи дурустро интихоб кунад.
• Инсон бояд ҳамеша ба ёди назорати Худо бошад ва аз амалҳои бад худдорӣ кунад, зеро ҳисобот рӯзи қиёмат ҳатмист.
• Ин оят ба муъминон умед мебахшад, ки амали неки онҳо беподош намемонад ва Худо онро мебинад ва савоб медиҳад.