Sura At-Tauba — Werset 55

Znaczenie słów:

• لَا تُعْجِبْكَ – niech cię nie zachwyca, niech nie wzbudza twojego podziwu.
• تَزْهَقَ – odejdzie, opuści (dusza), czyli nastąpi śmierć.

Tafsir (wyjaśnienie):

Niechaj nie budzą twojego podziwu – o Proroku – majątki tych obłudników ani ich dzieci, i niech nie wydają ci się one czymś godnym pożądania. Zaprawdę, Bóg chce przez te dobra i potomstwo ukarać ich w życiu doczesnym. Będą oni bowiem trudzić się i męczyć w ich zdobywaniu i utrzymywaniu, a następnie spotykać będą w nich nieszczęścia i straty, które staną się dla nich udręką – a wszystko to bez nadziei na nagrodę, ponieważ nie czynią tego z wiarą i nie liczą na zapłatę u Boga. Ich dusze opuszczą ciała, a oni umrą w stanie niewiary w Boga i Jego Posłańca, co stanie się przyczyną ich wiecznej kary w najgłębszym kręgu piekła.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Obłudnicy i niewierzący, nawet jeśli otrzymują od Boga majątki i dzieci, nie są to dla nich błogosławieństwa, lecz forma próby i kary, która ich pogrąża.
2. Człowiek wierzący nie powinien zazdrościć niewierzącym ich doczesnych dóbr, ponieważ prawdziwa wartość życia nie mierzy się bogactwem ani potomstwem, lecz wiarą i dobrymi uczynkami.
3. Śmierć w stanie niewiary jest największą stratą – dlatego muzułmanin powinien zabiegać o wytrwanie w wierze do końca życia i prosić Boga o dobre zakończenie.
4. Werset uczy nas pokory wobec dóbr doczesnych i przypomina, że Bóg w swojej mądrości może obdarzać nimi zarówno wierzących, jak i niewierzących – lecz tylko dla wierzących są one źródłem błogosławieństwa, jeśli wykorzystują je w sposób zgodny z wolą Boga.