Sura At-Tauba — Werset 79

Znaczenie słów:

• يَلْمِزُونَ – ganią, wyszydzają, oczerniają.
• الْمُطَّوِّعِينَ – tych, którzy dobrowolnie dają jałmużnę (صدقة), nie będąc do tego zobowiązanymi.
• جُهْدَهُمْ – ich możliwości, wysiłek, to, co są w stanie dać (nawet jeśli jest to niewiele).
• فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ – wyśmiewają się z nich, szydzą z nich.
• سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ – Bóg odpłaci im za ich szyderstwo (karą, która jest konsekwencją ich drwiny).

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – opisuje tutaj postawę obłudników (munafikun), którzy nie poprzestają na wstrzymywaniu się od dawania jałmużny, lecz dodatkowo krzywdzą i ośmieszają wierzących, którzy dają ją dobrowolnie. Gdy bogaci muzułmanie ofiarowują duże datki, obłudnicy oskarżają ich o pozowanie i chęć pokazania się (rija). A gdy biedni wierzący dają tyle, na ile ich stać – nawet jeśli jest to odrobina – obłudnicy wyśmiewają ich i mówią z pogardą: „Co może zdziałać taka drobna jałmużna?”. W ten sposób gardzą zarówno bogatymi, jak i biednymi, nie akceptując żadnej formy dobra.

Bóg odpowiada na ich zachowanie w sposób, który jest sprawiedliwą odpłatą: On również „wyśmieje się” z nich – to znaczy, że spotka ich upokorzenie i hańba w życiu ostatecznym, a ich szyderstwo obróci się przeciwko nim. Ponadto czeka ich bolesna kara – zarówno w grobie, jak i w ogniu piekielnym – za ich niewiarę i złośliwość wobec ludzi czyniących dobro.

Korzyści i nauki płynące z tej ajat:

1. Ochrona intencji i czystość serca – wierzący nie powinien przejmować się drwinami ludzi, gdy czyni dobro. Liczy się tylko spojrzenie Boga, a nie opinia stworzeń.
2. Wartość czynu według intencji i możliwości – Bóg nie patrzy na ilość, lecz na szczerość i wysiłek. Nawet najmniejsza jałmużna, dana z czystym sercem, jest u Niego wielka.
3. Ostrzeżenie przed kpiną i pogardą – wyśmiewanie innych, zwłaszcza ludzi pobożnych i biednych, jest cechą obłudników i prowadzi do gniewu Boga.
4. Sprawiedliwość Boga – każdy, kto poniża innych, zostanie poniżony, a ten, kto szydzi, spotka się z odpłatą w postaci hańby i kary.
5. Zachęta do dawania jałmużny – zarówno bogaci, jak i biedni są nagradzani za swoje datki. Islam nie wyklucza nikogo z czynienia dobra, a każdy daje według swojej możliwości.
6. Unikanie towarzystwa obłudników – ajat uczy, aby nie przejmować się krytyką ludzi złych i nie pozwalać, by ich słowa zniechęcały nas do dobrych uczynków.