Suurah At-Tawbah — Aayad 79

Macnaha ereyada:

• يَلْمِزُونَ: waxay ku ceebaan, waxay ku dhalaalaan.
• الْمُطَّوِّعِينَ: kuwa si mutadawicnimo ah (ikhtiyaar) wax ugu bixiya.
• جُهْدَهُمْ: karaankooda iyo inta ay awoodaan oo yar.
• فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ: way ku qoslaan oo ku jees-jeesaan.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa dadka munaafiqiinta ah ee ku ceebaya ama ku dhalaalaya mu’miniinta sadqada bixiya. Waxay leeyihiin laba qaybood oo ay ku xanuunjiyaan:

1. Kuwa hodanka ah ee wax badan bixiya: Munaafiqiintu waxay ku ceebaan oo ku yiraahdaan "waxay u bixinayaan sadqada si ay dadka ugu tuseeyaan (riyaa')", iyagoo ku eedeeya inay doonayaan magac iyo sumcad.
2. Kuwa faqiirka ah ee wax yar bixiya: Kuwa aan helin waxay bixinayaan wax aan ka badnayn karaankooda, sida saac ama xoogaa cunto ah, munaafiqiintu way ku jees-jeesaan oo ku yiraahdaan "maxay ka taraysaa sadqadan yar ee aad bixineysaan?".

Aayaddu waxay ku bishaaraynaysaa in Ilaahay uu ciqaabi doono munaafiqiintan jees-jeeska ah, isagoo ku yiri "سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ" (Ilaahay wuu ku jees-jeesi doonaa), taas oo ah ciqaab u dhiganta falalkooda, waxayna leeyihiin cadaab xanuun badan oo daran.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Ka digtoonaanshaha jees-jeeska iyo dhalaalka: Aayaddu waxay noo muujinaysaa in jees-jeeska kuwa khayrka sameeya uu yahay dambi weyn oo Ilaahay neceb yahay, isla markaana uu ciqaabi doono qofkii sameeya.
2. Qimaha sadqada yar: Ilaahay wuxuu qiimeeyaa niyadda iyo karaanka qofka, ee ma aha qadarka lacagta. Sadqada yar ee laga bixiyo karaankooda waxay ka qiimo badan tahay Ilaahay agtiisa inta badan ee laga bixiyo isagoo la jees-jeesayo.
3. Dhiirigelinta bixinta sadqada: Aayaddu waxay ku dhiirigelinaysaa mu’miniinta inay bixiyaan sadqada iyagoon ka fiirsanayn dadka yiraahda, maxaa yeelay Ilaahay baa arka niyadooda oo abaalmarin doona.
4. Cadaabka munaafiqiinta: Waxay noo caddaynaysaa in munaafiqiintu ay leeyihiin cadaab xanuun badan, taasoo noo muujinaysa caddaaladda Ilaahay ee kuwa dadka dhiba.
5. Niyadda saafiga ah: Bixinta sadqada waa inay u tahay qofka Ilaahay oo kaliya, isagoon u jeedin riyaa' ama magac, waana sida ay ahayd dabeecadda mu'miniinta runta ah.