Аль-Балад сүрәсе — Аять 4

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әл-Кәбәд — авырлык, мәшәкәть, борчу-кайгы, тырышлык һәм авыр хәл. Бу сүз адәм баласының дөньяда төрле авырлыкларга дучар булуын аңлата.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә Мәккәдәге изге шәһәр белән ант итә, һәм шул шәһәрдә яшәүче Пәйгамбәребезгә (с.г.в.) карата хөрмәт күрсәтеп, әти-бабаларыбыз — Адәм галәйһиссәлам һәм аның нәселе белән ант итә. Антның җавабы булып: "Без кешене чыннан да авырлыклар, мәшәкатьләр һәм тырышлыклар эчендә яралттык", — дигән сүз килә. Кеше дөньяда яшәгәнче үк, әнисенең карынында үсү чорыннан алып, туу, үсү, яшәү, ризык эшләү, гаилә кору, балалар тәрбияләү — болар барысы да авыр хезмәт һәм сынаулар белән бәйле. Дөньядагы һәр кеше үз тормышында төрле авырлыкларга, кайгы-хәсрәтләргә, авыруларга һәм сынауларга дучар була. Бу аять кешенең дөньядагы тормышының авырлыклар белән үрелгәнлегенә ишарә итә. Әмма бу авырлыклар юкка түгел — алар кешенең иманын, сабырлыгын һәм Аллаһыга булган ышанычын сынау өчен бирелә. Кеше үз гомерендә очраган һәр авырлыкны җиңеп, Аллаһыга таянып яшәргә тиеш.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кешенең дөньядагы тормышы авырлыклардан һәм сынаулардан азат түгел — бу тормышның табигый бер өлеше.
• Авырлыклар кешене рухи яктан ныгыта, сабырлыкка һәм түземлеккә өйрәтә.
• Кеше авырлыкларга бирешмичә, Аллаһыга ышанып, тырышып эшләргә тиеш, чөнки һәр авырлыктан соң җиңеллек киләчәк.
• Бу аять кешене дөньядагы уңайлыкларга алданып калмаска, ә ахирәт тормышы өчен дә хәзерләнергә өнди, чөнки дөнья — ул сынау урыны гына.