Suurah Al-Balad — Aayad 4

Macnada Erayada:

• Kabad: Dhib iyo mashaqo, naxdin iyo caato.

Tafsiirka:

Waxaan ku dhaartay magaaladan xurmada leh (Maka), Nabiyow adigoo deggan dhexdeeda, waxaana ku dhaartay Aabaha dadka (Nabi Aadam) iyo faraciisa, waxaana ku dhaartay dhalashada iyo waxa ka soo baxa. Dhab ahaan waxaan u abuuray aadanaha isagoo ku sugan dhib iyo mashaqo, isagoo la halgama culeysyada nolosha adduunyo iyo dhibaatooyinka aakhiroba. Aadamuhu wuxuu ku dhex nool yahay dhibaato joogto ah, laga bilaabo dhalashadiisa ilaa geeridiisa, isagoo la halgama xaalado kala duwan oo adag.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Aadamuhu waa uu ku dhex jiraa dhib iyo mashaqo nolosha adduunyo, sidaas darteed waa inuu diyaar garoobo oo uu u adkaysto dhibaatooyinka, isagoo rajaynaya abaalmarinta Eebe.
2. Dhibka nolosha adduunyo waa imtixaan iyo tijaabo, waa inaad u samirtaa si aad u hesho nasiib wanaagsan Aakhiro.
3. Markaad garato in dhibku yahay qaddarka Eebe, waxay kugu kalifaysaa inaad u daa'anto Eebe oo aad ka dalbato fududayn, isla markaana aad ku dadaasho camal fiican.