Sura Al-Balad — Werset 8

Znaczenie słów:

• A lam naj‘al – czy nie uczyniliśmy, nie daliśmy.
• Lahu – jemu, dla niego (człowiekowi).
• ‘Ajnajn – dwoje oczu (liczba podwójna od słowa „oko”).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Allah – Wszechmogący i Najwyższy – przypomina człowiekowi o swoich niezmierzonych łaskach, które mu okazał. Mówi: „Czy nie daliśmy mu dwojga oczu?” – to znaczy, że Bóg obdarzył człowieka parą oczu, dzięki którym może on widzieć otaczający go świat, dostrzegać znaki stworzenia, rozróżniać rzeczy i kierować się w życiu. To pytanie retoryczne ma na celu wzbudzenie w człowieku refleksji i wdzięczności – bo skoro Bóg dał mu tak wspaniały dar, jakim jest wzrok, to tym bardziej powinien On być posłuszny i wdzięczny swojemu Stwórcy.

Oczy są jednym z największych błogosławieństw, które często człowiek przyjmuje za coś oczywistego, nie zastanawiając się nad ich wartością. Werset ten jest częścią dłuższego fragmentu, w którym Bóg wylicza swoje dary dla człowieka: oczy, język i wargi, a także wskazuje mu drogę dobra i zła. Wszystko to jest dowodem na to, że człowiek nie został stworzony bez celu, lecz otrzymał narzędzia do poznania prawdy i dokonywania wyborów.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Wdzięczność za zmysły – werset uczy nas, abyśmy doceniali dary, które otrzymaliśmy od Boga, zwłaszcza takie jak wzrok. Każde spojrzenie na świat jest przypomnieniem o łasce Stwórcy.
2. Refleksja nad stworzeniem – patrząc na nasze ciało i jego doskonałość, dostrzegamy mądrość Boga, co wzmacnia naszą wiarę i prowadzi do głębszego poznania Jego wielkości.
3. Odpowiedzialność za dary – skoro Bóg dał nam oczy, abyśmy widzieli, powinniśmy używać ich w sposób, który podoba się Bogu – patrzeć na rzeczy dobre, unikać tego, co zakazane, i dostrzegać znaki Boga w przyrodzie.
4. Pokora – przypomnienie, że to Bóg jest Dawcą wszystkich błogosławieństw, sprawia, że człowiek staje się pokorny i oddala się od pychy i samowystarczalności.
5. Zachęta do szukania prawdy – oczy są narzędziem poznania; Bóg dał nam je, abyśmy mogli dostrzegać różnicę między dobrem a złem i podążać ścieżką prowadzącą do Jego zadowolenia.