Sura Asz-Szams — Werset 12

Znaczenie słów:

• إِذِ انبَعَثَ – kiedy powstał, zerwał się i pospieszył.
• أَشْقَاهَا – najbardziej nieszczęśliwy, najgorszy spośród nich (plemienia Samud).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Werset ten odnosi się do historii ludu Samud i ich proroka Saliha (pokój z nim). Mówi o chwili, gdy najbardziej nieszczęśliwy i najgorszy człowiek z tego plemienia – który był narzędziem zła wśród nich – zerwał się i pospieszył, aby zabić wielbłądzicę, którą Bóg zesłał jako znak i dowód prawdziwości posłannictwa Saliha. Nie zrobił tego sam z siebie, lecz został do tego wyznaczony i popchnięty przez całe plemię, które zgodziło się na ten haniebny czyn. W ten sposób Bóg ukazuje, że zguba całej wspólnoty często następuje przez jednego człowieka, który dopuszcza się największego zła, a reszta – przez milczenie lub aprobatę – ponosi tego konsekwencje.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed naśladowaniem zła – człowiek może stać się przyczyną zguby całej społeczności, jeśli pozwoli, by popychano go do grzechu. Dlatego należy wystrzegać się bycia narzędziem w rękach szatana lub złych ludzi.
2. Odpowiedzialność zbiorowa – milczenie wobec zła i zgoda na nie czyni całą wspólnotę współwinną. Islam uczy, że każdy ma obowiązek sprzeciwiać się złu według swoich możliwości.
3. Potęga Boga i Jego sprawiedliwość – Bóg nie potrzebuje niczyjej zgody, aby ukarać winnych, a Jego kara jest nieuchronna dla tych, którzy przekraczają Jego granice i odrzucają Jego znaki.
4. Przestroga przed pychą i uporem – lud Samud odrzucił jasny dowód (cudowną wielbłądzicę) i przez swoją butę ściągnął na siebie zagładę. To uczy nas pokory wobec Boga i Jego znaków w naszym życiu.
5. Wartość proroków i posłańców – historia ta pokazuje, jak wielkim dobrodziejstwem jest mieć przewodnika od Boga, który ostrzega przed zgubą. Kto odrzuca prawdę, traci najcenniejszy skarb – drogę do zbawienia.