Sura Asz-Szams — Werset 11

Znaczenie słów:

• Thamud – nazwa starożytnego ludu, do którego został posłany prorok Salih (pokój z nim).
• Bi-taghwaha – z powodu swojego przekroczenia granic, skrajnej bezbożności i zatwardziałości w grzechu.

Tafsir (wyjaśnienie):

Lud Thamud zaprzeczył swojemu prorokowi Salihowi (pokój z nim) i odrzucił jego wezwanie, ponieważ przekroczył wszelkie granice w nieposłuszeństwie wobec Boga i trwał w grzechach. Ich zagłada nie była wynikiem niewiedzy, lecz świadomego buntu i wyniosłości. Najbardziej nieszczęśliwy spośród nich powstał, aby zabić wielbłądzicę – cudowny znak Boga, który miał świadczyć o prawdziwości posłannictwa Saliha. Prorok ostrzegał ich przed krzywdzeniem tego zwierzęcia i przypominał, że mają wyznaczony dzień na pojenie, a ona swój dzień. Jednak oni, zamiast się opamiętać, jeszcze bardziej zatwardzili swoje serca, zaprzeczyli ostrzeżeniom i dokonali zbrodni. Wówczas Bóg zesłał na nich karę, która objęła wszystkich bez wyjątku – nikt nie uniknął zagłady. Bóg nie obawia się następstw tego, co uczynił, gdyż Jego sprawiedliwość i władza są doskonałe.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Przekroczenie granic w grzechu prowadzi do zguby – człowiek, który nie panuje nad swoimi namiętnościami, może popaść w całkowite odrzucenie prawdy.
2. Ostrzeżenia proroków są wyrazem miłosierdzia Boga – Salih ostrzegał swój lud, aby go uratować, lecz oni wybrali zniszczenie.
3. Kara Boża jest sprawiedliwa i nieuchronna – gdy ludzie przekraczają wszelkie granice, nie ma dla nich ratunku.
4. Człowiek powinien wystrzegać się pychy i wyniosłości, które przesłaniają mu oczy na prawdę i prowadzą do zatwardziałości serca.
5. Ten werset uczy nas, że posłuszeństwo Bogu i Jego posłańcom jest drogą do ocalenia, a lekceważenie Bożych znaków kończy się tragicznie.
6. Przypomina o potędze Boga, który nie potrzebuje niczyjej zgody na wymierzenie kary i któremu nikt nie może się przeciwstawić – to zachęca do pokory i bojaźni przed Nim.