Surah Al-Lail — Talata 15

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• لَا يَصْلَاهَا – Hindi papasok dito (sa Apoy) at hindi masusunog dito.
• الْأَشْقَى – Ang pinakamalala sa kasawian, ang matinding mapagkakaila at mapagmamatigas na hindi naniniwala.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay nagpapaliwanag na ang Apoy ng Impiyerno ay hindi papasukin ng sinuman maliban sa mga taong nasa pinakamataas na antas ng kasawian at pagiging malas — yaong mga tumatanggi sa katotohanan at nagmamatigas sa kanilang kawalang-paniniwala. Sila ang mga nagpasinungaling sa mensahe ng Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) at tumalikod sa pananampalataya sa Allah at sa Kanyang mga sugo, at hindi sumunod sa mga ipinag-uutos ng Allah. Ang mga taong ito, dahil sa kanilang labis na katigasan ng ulo at pagtanggi sa patnubay, ay nararapat lamang sa parusang ito na walang katapusan. Hindi ito nangangahulugan na ang mga makasalanang Muslim na may pananampalataya ay mananatili roon magpakailanman, bagkus ang talatang ito ay tumutukoy sa mga hindi naniniwala na namatay sa kawalang-paniniwala.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang katarungan ng Allah ay ganap — ang bawat isa ay tatanggap ng kabayaran ayon sa kanyang mga gawa, at ang mga nagmamatigas sa pagtanggi sa katotohanan ay makakatanggap ng nararapat na parusa.
2. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa mga makasalanang Muslim — sapagkat hindi lahat ng papasok sa Apoy ay mananatili roon magpakailanman, bagkus ang mga may pananampalataya ay maaaring malinis sa kanilang mga kasalanan at tuluyang mailabas.
3. Ang pagmamadali sa pagsisisi at pagbabalik sa Allah ay isang malaking biyaya — sapagkat ang pintuan ng awa ay bukas pa hanggang sa dumating ang kamatayan, at walang sinuman ang dapat mawalan ng pag-asa sa habag ng Allah.
4. Ang talatang ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng pananampalataya at pagsunod sa mga utos ng Allah at ng Kanyang Sugo, sapagkat ito ang susi sa kaligtasan mula sa walang hanggang pagdurusa.