سورت ضحی — آیت 10

د معناوي کلمو شرح:

• السائل: هغه څوک چې د اړتيا په وخت کې د مرستې غوښتنه کوي، که د خوراک، اوبو، علم يا بلې حاجت لپاره وي.
• تنهر: په سختۍ سره يې شړل، ورته بدې خبرې کول، يا يې سپکول.

د آيت تفسير:

او کله چې ستا په درشل يو سوال کوونکی راشي، هغه مه شړه او مه ورته په بدو خبرو سره ځواب ورکوه. بلکې که د هغه د حاجت د پوره کولو وس لرې، نو مرسته ورسره وکړه؛ او که وس نه لرې، نو په ښه ډول او نرمه طريقه يې رد کړه، تر څو د هغه زړه مات نه شي او له تا نه مایوسه نه وګرځي. دا آيت د رسول الله ﷺ ته خطاب دی، خو حکم يې د امت ټولو مسلمانانو ته عام دی، ځکه چې د سوال کوونکي سره ښه چلند او د هغه درناوی د اسلام د اخلاقو له مهمو برخو څخه دی.

فايدې:

• په دې آيت کې الله تعالی خپل بنده ته د رحمت او نرمۍ درس ورکوي، چې له خلکو سره په ځانګړې توګه له اړمنو او سوال کوونکو سره ښه چلند وکړي.
• دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې د سوال کوونکي سره بد چلند کول د اسلام له اخلاقو سره ټکر لري، ځکه چې سوال کوونکی په حقيقت کې د خپلې اړتيا له امله راغلی وي، نه د ځان د سپکاوي لپاره.
• په دې کې د مسلمانانو لپاره لوی نصيحت دی چې له خپلې شتمنۍ او مقام څخه د نورو په ګټه استفاده وکړي، او د الله تعالی د نعمتونو شکر د خلکو سره په مرستې او ښه چلند سره ادا کړي.
• دا آيت د ټولنيزې همدردۍ او يو بل سره د مرستې روحيه پياوړې کوي، چې په نتيجه کې ټولنه په يوه مينه ناکه او مهربانه ټولنه بدليږي.