Ад-Духа сүресі — Аят 10

1. Сөздердің мағынасы:

• السَّائِلُ — сұраушы, мұқтаж адам; яғни өзінің қажеттілігін білдіріп, көмек сұраған кісі.
• تَنْهَرْ — қатты сөйлеп, зеку, дөрекілік танытып қуып жіберу.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала осы аятта сұраушы мұқтаж адамға дөрекілік танытуға, оны қатты сөзбен зекуге немесе қуып жіберуге тыйым салады. Сұранып келген адамға мейірімділікпен қарау, оның қажетін өтеу немесе кемінде жұмсақ түрде жауап беру керек. Егер қолыңнан көмектесу келсе — бер, ал мүмкіндігің болмаса — оны сыпайылықпен, жылы сөзбен қайтар. Сұраушыны зеку — оның қадір-қасиетін төмендету, ал Ислам адамның ар-намысын қорғауға шақырады. Бұл аят алдыңғы аяттармен бірге Пайғамбарға (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) және барлық мүміндерге жетімге, сұраушыға және Алланың нығметтеріне қатысты әдепті үйретеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Сұраушыға дөрекілік таныту — Ислам әдебіне жат қылық; мұсылман әрқашан жұмсақ, мейірімді болуы керек.
• Мұқтаж адамға көмектесу — үлкен сауап; тіпті көмектесуге мүмкіндік болмаса да, жылы сөзбен қайтару — жақсылық.
• Адамдардың қадір-қасиетін сақтау, оларды кемсітпеу — иманның көрінісі.
• Бұл аят бізге қоғамдағы ынтымақ, жанашырлық және өзара құрмет құндылықтарын ұсынады.
• Ислам — мейірімділік пен жомарттық діні; осы аят арқылы әр мұсылман өзін осы қасиеттерге тәрбиелеуі керек.