Ад-Духа сүрәсе — Аять 10

Сүзләрнең мәгънәләре:

• السَّائِلَ — сораучы, ихтыяҗы булган кеше; ярдәм сорап мөрәҗәгать итүче.
• تَنْهَرْ — кырыс мөгамәлә итү, ачуланып эндәшү, этеп бәреп читкә кысу.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үз рәсүленә (с.г.в.) ярдәм сорап килүче кешеләргә карата мәрхәмәтле һәм йомшак булырга күрсәтмә бирә. Сораучы — бу ярлылык, мохтаҗлык яки башка сәбәпләр аркасында кешеләрдән ярдәм сорарга мәҗбүр булган кеше. Аның соравына кырыслык белән җавап бирү, ачуланып эндәшү, аны этеп читкә кую яки оятка калдыру — дөрес түгел. Киресенчә, мөмкин булса, аның ихтыяҗын үтәргә, ашатырга, кирәкле ярдәмен күрсәтергә кирәк. Әгәр ярдәм итәрлек мөмкинлек булмаса, аңа йомшак сүзләр белән, ихтирамлы итеп җавап кайтарырга, аның хәленә кереп, аңлап эндәшергә кирәк. Бу әмер — гомумән, һәр мөселманга карата да кагыла: мохтаҗларга, сораучыларга карата шәфкатьле һәм намуслы булу — иманның бер өлеше.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мохтаҗларга ярдәм итү — бөек гамәл, ә аларны кырыслык белән кире кагу — зур гөнаһ.
• Сораучының хәлен аңларга, аңа ихтирам белән карарга кирәк; ярдәм итә алмасаң да, йомшак сүз — үзе бер садака.
• Мәрхәмәтлелек һәм шәфкатьлелек — мөселманның гүзәл сыйфатларыннан, алар кешеләрне Исламга якынайта.