سوره ضحی — آیه 4

معانی کلمات:

• آخرة: سرای باقی و جاودان، زندگی پس از مرگ.
• اولی: زندگی دنیا و سرای فانی.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوسلم) تسلی و اطمینان میدهد که سرای آخرت و نعمتهای جاودانهای که برای او آماده شده، بهمراتب بهتر و برتر از زندگی دنیا و مواهب زودگذر آن است. دلیل این برتری آن است که آخرت، سرای بقا و جاودانگی است و نعمتهای آن هرگز پایان نمیپذیرد، در حالی که دنیا سرای فنا و زوال است و لذتهای آن ناپایدار و همراه با رنج و مشقت است. همچنین خداوند به پیامبرش وعده میدهد که در آخرت آنقدر از انواع کرامتها و نعمتهای ویژه به او عطا خواهد کرد که کاملاً خشنود و راضی شود. این آیه در ادامه آیات قبل، دلجویی از پیامبر است که در برابر سختیها و آزارهای مشرکان، به پاداش عظیم الهی در آینده امیدوار باشد.

فواید و پیامهای آیه:

• امیدواری به فضل الهی: مؤمن باید در سختیها و مشکلات زندگی، به پاداشهای بزرگ خداوند در آخرت امیدوار باشد و بداند که سختیهای دنیا در برابر نعمتهای جاودان آخرت ناچیز است.
• برتری آخرت بر دنیا: این آیه مؤمنان را ترغیب میکند که محبت دنیا را در دل کم کنند و برای آخرت که سرای باقی است، تلاش و کوشش نمایند.
• تسلی و آرامش برای پیامبر (ص): این آیه نشاندهنده محبت و توجه ویژه خداوند به پیامبرش است و به مسلمانان میآموزد که در برابر ناملایمات، به خدا توکل کنند و از او یاری بجویند.
• رغبت به کارهای خیر: با توجه به اینکه آخرت بهتر از دنیاست، مؤمن باید کارهای نیک خود را برای آخرت ذخیره کند و از گناهانی که باعث محرومیت از نعمتهای آخرت میشود، دوری نماید.