Сураи Аль-Аляк — Оят 14

1. Маъонии калимаҳо:

• أَلَمْ يَعْلَمْ: Оё намедонад? (ҳамзаи истифҳомӣ барои таъкид ва таъҷҷуб аст)
• بِأَنَّ اللَّهَ: ки Аллоҳ таоло
• يَرَىٰ: мебинад

1. Тафсири оят:

Ин оят дар бораи он шахсест, ки бандаи Худоро аз намоз хондан бозмедошт ва худро аз ҳама болотар меҳисобид. Аллоҳ таоло дар ин ҷо мефармояд: оё ин шахси саркаш ва гарданкаш намедонад, ки Аллоҳ таоло ҳамаи амалҳои ӯро мебинад ва ҳеҷ чиз аз назари Ӯ пинҳон намемонад? Ӯ ки дигаронро аз ибодат бозмедорад ва худро аз ҳақ бузургтар медонад, бояд бидонад, ки Аллоҳ таоло ҳар як ҳаракату суханашро мушоҳида мекунад ва ба зудӣ ӯро ба сазои амалҳояш хоҳад расонд.

Ин оят таҳдид ва ҳушдорест ба ҳар касе, ки дар роҳи ҳақ монеъ мешавад ё худро аз ҳудуди бандагӣ болотар мегузорад. Аллоҳ таоло ҳамеша назораткунанда аст ва ҳеҷ коре аз Ӯ пӯшида намемонад.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша худро дар ҳузури Аллоҳ таоло ҳис кунем ва бидонем, ки Ӯ ҳамаи аъмоли моро мебинад.
• Ин боварӣ моро аз гуноҳу зулм бозмедорад ва ба некӣ ва ростӣ ҳидоят мекунад.
• Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки ҳеҷ кас аз ҳисоби Аллоҳ таоло наметавонад фирор кунад ва адолати Илоҳӣ ҳатман барқарор мешавад.
• Ин оят дили моро ба тавба ва бозгашт ба сӯи Аллоҳ таоло нарм мекунад, зеро Ӯ ғофил нест ва ҳамеша омодаи қабули бандагони тавбакор аст.
• Ин оят моро ба намоз ва ибодат ташвиқ мекунад, зеро медонем, ки Аллоҳ таоло намозҳои моро мебинад ва барои он подош медиҳад.