سورت فاتحه — آیت 3

د کلمو معناګانې:

• الرَّحْمَٰنِ: هغه ذات چې رحمت يې ټول مخلوقات پوښلي دي، پرته له کوم توپيره.
• الرَّحِيمِ: هغه ذات چې رحمت يې په ځانګړي ډول مؤمنانو ته رسېږي.

د آيت تفسير:

دا آيت د الله تعالی د ثنا او ستاينې دوام دی، چې د بسم الله وروسته راځي. الله تعالی خپل ځان د دوه سترو صفتونو سره ياد کړی دی: رحمن او رحيم. رحمن هغه ذات دی چې رحمت يې پراخ دی او ټول مخلوقات – که مؤمن وي که کافر، که انسان وي که حيوان – د هغه د رحمت تر سيوري لاندې دي. هغه خپل رزق او نعمتونه ټولو ته ورکوي، پرته له دې چې دوی يې عبادت کوي يا نه کوي. خو رحيم هغه ذات دی چې رحمت يې په ځانګړي ډول مؤمنانو ته رسېږي، او دا رحمت په آخرت کې د جنت او د الله تعالی د ليدنې په بڼه څرګندېږي. دا دوه صفتونه د الله تعالی له سترو نومونو څخه دي، چې د هغه د رحمت پراخوالی او ځانګړی مهرباني په ګوته کوي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته د الله تعالی د رحمت پراخوالی ښیې، چې د هغه رحمت ټول مخلوقات پوښلي دي، او دا زموږ په زړونو کې د الله تعالی په اړه مينه او اميد پيدا کوي.
• دا موږ ته زده کوي چې الله تعالی د خپلو بندګانو سره دومره مهربان دی چې دوی ته يې رزق او نعمتونه ورکوي، که دوی يې عبادت کوي که نه.
• مؤمنان بايد د الله تعالی له ځانګړي رحمت څخه خوشحاله وي، ځکه چې دوی ته د جنت او د الله تعالی د رضایت ژمنه شوې ده.
• دا آيت موږ ته د الله تعالی د نومونو د يادولو او د هغه د صفتونو د ستاينې لار ښیې، چې دا د عبادت يوه برخه ده.