Сураи Йунус Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Эй мардум, агар шумо дар дини ман шак доред,…

Йунус · 104/109

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йунус

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِن كُنتُمْ فِي شَكٍّ مِّن دِينِي فَلَا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ۝١٠٤

🔤 Transliteration

Qul yaaa ayyuhan naasu in kuntum fee shakkkim min deenee falaa a`budul lazeena ta`budoona min doonil laahi wa laakin a`budul laahal lazee yatawaffaakum wa umirtu an akoona minal mu`mineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бигӯ: «Эй мардум, агар шумо дар дини ман шак доред, ман чизҳоеро, ки ба ҷои Оллоҳ мепарастед, намепарастам. Ман Оллоҳро мепарастам, ки шуморо мемиронад ва амр шудаам, ки аз мӯъминон бошам!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

Шакк: гумон, дудилагӣ ва беэътимодӣ нисбат ба дурустии чизе.
Дин: роҳу ойини ибодат ва бандагии Худованд, ки дар ин ҷо мақсуд дини ислом аст.
Мин дуниллоҳ: ғайри Худо, яъне бутҳо ва маъбудҳои сохтае, ки мардум ба ҷои Худо парастиш мекунанд.
Ятаваффокум: ҷонҳои шуморо мегирад ва шуморо мемиранд.
Муъминин: боваркунандагон, яъне касоне ки ба Худо ва оёти Ӯ имон меоранд ва ба шариати Ӯ амал мекунанд.

Тарҷума ва тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) мефармояд, ки ба мардум бигӯ: «Эй мардум, агар шумо дар дурустии дини ман — ки он дини тавҳид ва яккахудопарастӣ аст — шак дошта бошед ва умедворед, ки маро аз он баргардонед, пас бидонед, ки ман ҳеҷ гоҳ он бутҳо ва маъбудҳоеро, ки шумо ба ҷои Худо мепарастед, ибодат намекунам. Балки ман танҳо Худовандеро ибодат мекунам, ки ҷонҳои шуморо мегирад ва шуморо мемиранд. Ӯст, ки ҳаёту мамот дар дасти Ӯст ва ҳақи ибодат танҳо аз они Ӯст. Ва ба ман фармон дода шудааст, ки аз зумраи имоноварон бошам — касоне ки ба Худо ва оёти Ӯ бовар доранд ва ба шариати Ӯ амал мекунанд».

Дар ин оят Паёмбар (с) бо устуворӣ ва итминони комил эълон мекунад, ки аз дини ҳақи худ ҳаргиз даст намекашад ва ба ширку бутпарастӣ ҳеҷ гуна майл надорад. Ӯ танҳо Худованди ягонаро ибодат мекунад, ки молики ҳаёт ва мамот аст. Зикри «Худованде, ки шуморо мемиранд» дар ин ҷо барои огоҳӣ ва таҳдид аст, то мардум биандешанд, ки ба зудӣ ҷонҳояшон гирифта мешавад ва ба назди Худо бармегарданд ва ҷавоби аъмоли худро медиҳанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

Ин оят нишон медиҳад, ки дини ислом дини равшан, устувор ва бо далел аст; Паёмбар (с) бо итминони комил аз ҳақ будани он сухан мегӯяд ва ҳеҷ шакке дар дили ӯ нест.
Тавҳид — яккахудопарастӣ — асоси дини ислом аст; инсон бояд танҳо Худовандеро ибодат кунад, ки Офаридгор, Зиндакунанда ва Миранда аст.
Ин оят моро тарбия мекунад, ки дар роҳи ҳақ собитқадам бошем ва аз фишорҳо ё шакку шубҳаҳои мардум натарсем.
Ёдоварӣ мекунад, ки ҳаёт дар ин дунё гузаро аст ва ҳар кас рӯзе ба назди Худо бармегардад; пас беҳтар аст, ки дар ҳаёти худ роҳи имон ва амали солеҳро интихоб кунем.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба Худои ягона имон оварем ва аз зумраи муъминони ростқавл бошем, то дар дунё ва охират саодатманд гардем.

📜 Оят 102-106 — Сураи Йунус

102فَهَلْ يَنتَظِرُونَ إِلَّا مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِهِمْ ۚ قُلْ فَانتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ

Интизори рӯзеро мекашанд монанди рӯзҳое, ки пешиниёнашон мунтазираш буданд? Бигӯ; «Интизор бикашед, ки ман низ бо шумо мунтазирам!»

103ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا ۚ كَذَٰلِكَ حَقًّا عَلَيْنَا نُنجِ الْمُؤْمِنِينَ

Он гоҳ паёмбаронамон ва касонеро, ки имон овардаанд, мераҳонем. Зеро бар Мо фариза аст, ки мӯъминонро бираҳонем.

104قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِن كُنتُمْ فِي شَكٍّ مِّن دِينِي فَلَا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

105وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

Ва ба дини пок рӯй овар ва аз мушрикон мабош!

106وَلَا تَدْعُ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ ۖ فَإِن فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِّنَ الظَّالِمِينَ

Ба ҷои Оллоҳ худоёнеро, ки на ба ту суд мерасонанд ва на зиён, махон. Агар чунин кунӣ, аз ситамкорон хоҳӣ буд.

← Оят 103 📖 Йунус Оят 105 →

ЙунусФеҳристи Қуръон

109Оят

MeccanRevelation

104Оят

Тарҷума — Йунус 104

Сураи Йунус Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Эй мардум, агар шумо дар дини ман шак доред,…

Сураи Оят 104/109 — Сураи Йунус يونس (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йунус Гӯш кун, Сураи Йунус Тарҷума, Сураи Йунус mp3, Сураи Йунус pdf. Оят 102–106. Ба Тоҷикӣ: Русский.