Sura Yunus — Werset 42

Znaczenie słów:

• يَسْتَمِعُونَ – słuchają (swoimi uszami).
• الصُّمّ – głusi (ci, którzy nie słyszą).
• لَا يَعْقِلُونَ – nie rozumieją, nie pojmują.

Tafsir (wyjaśnienie):

Wśród niewiernych są tacy, którzy słuchają ciebie, o Proroku, gdy recytujesz Koran – dociera do ich uszu dźwięk twoich słów, ale ich serca pozostają zamknięte na prawdę. Ich słuchanie nie jest połączone z przyjęciem i poddaniem się, ani ze zrozumieniem tego, co słyszą. Dlatego Bóg pyta retorycznie: „Czy ty możesz sprawić, aby głusi usłyszeli?" – to znaczy, że tak jak nie masz władzy nad tym, by fizycznie głuchy usłyszał, tak nie masz władzy nad tym, by ci ludzie pojęli prawdę, skoro ich serca są głuche na nią i nie używają rozumu. Pytanie to ma charakter zaprzeczenia – nie jesteś w stanie ich poprowadzić, dopóki Bóg nie zechce ich prowadzić. Oni sami wybrali ścieżkę ignorancji i uporu, więc nie pomoże im samo słuchanie, skoro nie towarzyszy mu refleksja i zrozumienie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Misją Proroka (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) jest przekazywanie przesłania, a nie zmuszanie ludzi do przyjęcia go – to Bóg prowadzi, kogo chce.
2. Słuchanie uszami nie wystarczy – prawdziwe słuchanie to słuchanie sercem i rozumieniem. Człowiek powinien otworzyć swój umysł na prawdę, aby skorzystać z niej.
3. Werset uczy nas pokory wobec woli Boga – nawet najlepszy nauczyciel i najpiękniejsze słowa nie przyniosą efektu, jeśli słuchacz nie chce zrozumieć.
4. Zachęca nas do refleksji nad Koranem i do tego, abyśmy nie byli jak ci, którzy słuchają, ale nie wyciągają wniosków – bo to czyni ich podobnymi do głuchych i pozbawionych rozumu.
5. Przypomina, że wiara jest darem od Boga, ale człowiek musi otworzyć swoje serce i umysł, aby ten dar mógł w nim zamieszkać.