Surat Yunus — Ayat 42

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• يَسْتَمِعُونَ (yastami'ūna): padha ngrungokake.
• الصُّمَّ (aṣ-ṣumma): wong-wong kang budheg.
• لَا يَعْقِلُونَ (lā ya'qilūna): ora padha ngerti, ora nggunakake akale.

2) Katrangané ayat:

Ing antarane wong-wong kafir iku ana kang ngrungokake apa kang diwaca dening Nabi Muhammad ﷺ, yaiku al-Qur'an lan piwulang-piwulangé. Nanging anggoné ngrungokake iku mung nganggo kuping wae, ora nganti mlebu ing ati lan ora ana karep kanggo nampa lan manut marang bebener. Atine padha budheg, ora bisa nampa pituduh.

Mula Gusti Allah paring pitakon marang Nabi Muhammad ﷺ: "Apa kowé bisa ngrewangaké wong kang budheg?" Tegese, kaya déné wong kang budheg kupinge ora bisa krungu swara, semono uga wong-wong iki kang budheg atine ora bakal bisa nampa pituduh, sanajan kowé wis ngandhakake bebener kanthi cetha. Wong-wong iki ora ngerti lan ora nggunakake akalé kanggo mikir babagan kebeneran. Dadi, Nabi Muhammad ﷺ ora bisa mènèhi pituduh marang wong kang kaya mangkono iku, kajaba mung Gusti Allah kang paring hidayah marang sapa kang dikarepake.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yèn ngrungokake al-Qur'an iku kudu nganggo ati, ora mung nganggo kuping wae. Kudu ana karep kanggo nampa lan nglakoni.
• Kita dielingake supaya ora dadi wong kang budheg atine, yaiku wong kang wis krungu bebener nanging ora gelem nggatekake lan ora gelem mikir.
• Ayat iki nuduhake yèn hidayah iku mung saka Gusti Allah. Dadi, nalika kita ngajak wong liya marang kabecikan, kita mung kudu ngandhakake kanthi becik lan sabar, dene kang paring pituduh yaiku Gusti Allah.
• Al-Qur'an iku pituduh kanggo wong-wong kang gelem mikir lan nggunakake akalé kanthi bener. Mula, ayo padha nggatekake lan nglakoni isiné al-Qur'an supaya kita ora kalebu wong kang budheg atine.