Sure Yûnus — Ayet 42

Kelime Anlamları:

• Yestemiûne ileyke: Sana kulak verirler, seni dinlerler.
• Efeente tüsmiu's-summe: Sen mi sağırlara işittireceksin? (Yani sağırlara duyurman mümkün değildir.)
• Lâ ya'kılûn: Akletmezler, düşünüp anlamazlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Rabbimiz, Peygamber Efendimiz'e (sallallahu aleyhi ve sellem) teselli vermekte ve onun üzüntüsünü hafifletmektedir. Müşriklerin içinde öyleleri vardır ki, senin okuduğun Kur'ân'ı ve söylediğin hakikatleri zahiren dinlerler, huzurunda dururlar. Fakat bu dinleyiş, kalplerine inmeyen, akıllarına yerleşmeyen, sadece kulaklarınla işitme şeklinde kuru bir dinleyiştir. Onlar bu dinleyişlerinden hiçbir ders çıkarmaz, hidayete ermezler.

Ey Resûlüm! Sen, sağır olan kimselere nasıl duyuramazsan, kalpleri mühürlenmiş, akılları hakikati kavramaktan yoksun olan bu kimselere de hidayeti duyuramazsın. Senin görevin sadece tebliğ etmektir; hidayet vermek ise yalnızca Allah'ın elindedir. Onlar, kulaklarıyla işittikleri halde kalpleri sağır olduğu için, söylenenleri akledemezler. Bu sebeple onların hidayete ermeleri ancak Allah'ın dilemesiyle mümkündür.

Bu âyet bize şu önemli dersi verir: İnsanları hidayete erdirmek bizim elimizde değildir. Bizim vazifemiz, hakkı en güzel şekilde anlatmak, güzel ahlakla örnek olmak ve davetimizi sabırla sürdürmektir. Kimin hidayete ereceğini, kimin kalbinin yumuşayacağını ancak Allah bilir. O halde bizler de davetimizde usanmadan, yılmadan devam etmeli; sonucu Allah'a bırakmalıyız. Unutmayalım ki, nice dinleyenler vardır ki kalpleri kilitlidir; nice de hiç duymayanlar vardır ki Allah onlara hidayet nasip eder. Rabbimizin rahmeti geniştir; O dilediğini hidayete erdirir. Bizim üzerimize düşen, güzel sözü söylemek ve güzel örnek olmaktır.