سوره یونس — آیه 52

معانی کلمات:

• ظلموا: کسانی که با شرک و کفر به خود ستم کردند.
• عذاب الخلد: عذاب جاودان و همیشگی که پایانی ندارد.
• تجزون: پاداش داده میشوید یا مجازات میشوید.
• تکسبون: به دست میآورید؛ یعنی اعمالی که در دنیا انجام میدادید.

تفسیر آیه:

پس از آنکه ستمکاران وارد آتش شوند و بخواهند از آن خارج شوند، به آنان گفته میشود: «بچشید عذاب جاودانهای را که برای همیشه در آن خواهید ماند! آیا جز به آنچه در دنیا کسب میکردید، مجازات میشوید؟» یعنی این عذاب نتیجهی مستقیم اعمال خود شماست؛ شما در دنیا با کفر و گناهان، این سرنوشت را برای خود رقم زدید. این سخن توبیخی است که در آن عدالت الهی کاملاً نمایان است؛ زیرا هیچ کس جز به سزای کردار خود کیفر نمیبیند. آنان که به خود ستم کردند، اکنون حقیقت را میفهمند، اما پشیمانی سودی ندارد و عذاب آنان قطعی و ابدی است.

فواید و درسهای آیه:

• عدالت خداوند اقتضا میکند که هر کس نتیجهی اعمال خود را ببیند؛ بنابراین هیچ ظلمی در قیامت رخ نمیدهد و همه چیز بر اساس عدل الهی است.
• این آیه هشداری جدی برای انسانهاست که در دنیا مراقب اعمال خود باشند، زیرا هر کار نیک یا بد، بازتابی جاودانه در آخرت دارد.
• یادآوری عذاب جاودان، انسان را به توبه و بازگشت به سوی خدا ترغیب میکند و نشان میدهد که فرصت دنیا برای اصلاح خود بسیار ارزشمند است.
• این آیه نشان میدهد که رحمت خداوند با عدالت او همراه است؛ او نه تنها مهربان است، بلکه حسابگر دقیق اعمال بندگان نیز هست.