Sura Yunus — Werset 79

Znaczenie słów:

• Sāhir (سَاحِرٍ) – czarownik, ktoś praktykujący magię.
• ʿAlīm (عَلِيمٍ) – w tym kontekście: biegły, doskonale znający swoją sztukę, mistrz w swoim rzemiośle.

Tafsir (wyjaśnienie):

Faraon, gdy dotarła do niego wieść o tym, że Mojżesz (Musa, pokój z nim) przemienił laskę w węża, nie uznał tego za znak od Boga, lecz za rodzaj zaawansowanej magii. Zamiast zastanowić się nad prawdą, postanowił stawić czoła Mojżeszowi jego własną bronią. Rozkazał swoim doradcom i bliskim współpracownikom, aby sprowadzili do niego wszystkich najzdolniejszych i najbardziej doświadczonych czarowników z całego królestwa. Nie chodziło mu o przypadkowych praktyków, lecz o mistrzów w swoim fachu, którzy potrafiliby prześcignąć Mojżesza w sztuce iluzji i w ten sposób zdyskredytować go przed ludem. Faraon chciał w ten sposób udowodnić, że to, co czyni Mojżesz, nie ma żadnego boskiego pochodzenia, a jest jedynie sprytną sztuczką, którą można pokonać większą wiedzą i umiejętnościami.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Prawda zawsze spotyka się z oporem ze strony tych, którzy trzymają się władzy i fałszu. Faraon nie szukał prawdy, lecz walczył z nią, używając wszelkich dostępnych środków.
2. Człowiek, który zatwardza swoje serce, nawet widząc cuda, potrafi je zinterpretować w sposób, który służy jego interesom. To przestroga przed pychą i uporem.
3. Bóg pozwala swoim przeciwnikom przygotować się do konfrontacji z prawdą, aby w końcu ukazać swoją potęgę w sposób najbardziej spektakularny. To uczy nas cierpliwości i zaufania do Bożego planu.
4. Werset ten pokazuje, że nawet najlepsi i najbardziej uzdolnieni ludzie na świecie nie są w stanie przeciwstawić się mocy Boga. To zachęta do pokory i uznania, że wszelka wiedza i umiejętności pochodzą od Niego.