سورت يونس — آیت 90

د معناں:

• جاوَزْنَا: مونږه تېر كړل، اوګتېرول.
• بَغْيًا: ظلم، سركشي.
• عَدْوًا: تېرى، د حده تېرى.
• أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ: غرقاب ورته ورسېد، ډوبېدل يې نژدې شول.

تفسير آيت:

كله چې بني اسرائيل له مصر نه ووتل، الله تعالیٰ د هغوى لپاره سمندر څيرې كړې، نو مونږه بني اسرائيل په سمندر كې تېر كړل، تر دې چې په خوندي توګه بلې غاړې ته ورسېدل. خو فرعون او د هغه لښكرې د ظلم او تېري په نيت د هغوى پسې سمندر ته ننوتل، نه د دې لپاره چې لار ومومي، بلكې د دې لپاره چې پر بني اسرائيل ظلم وكړي او هغوى بېرته راولي.

كله چې فرعون په سمندر كې ډوبېدو ته نژدې شو او د مرګ فرښتې يې ولېدې، نو د خپلې سركشۍ او ظلم نه يې توبه وكړه او ويې ويل: "ما ايمان راوړ چې هېڅ معبود نشته مګر هغه ذات چې بني اسرائيل پرې ايمان راوړى دى، او زه له مسلمانانو (الله ته تسليم كېدونكو) څخه يم."

خو دا ايمان او توبه يې په داسې وخت كې وه چې د قبوليت وخت نه و، ځكه چې هغه مخكې خپل ټول ژوند په كفر، ظلم او سركشۍ كې تېر كړى و، او اوس يې مرګ ته په سترګو كتل. نو الله تعالیٰ د هغه دا ايمان قبول نه كړ، ځكه چې ايمان په زور او له ناچارۍ نه و، بلكې په رضا او خوښۍ سره بايد وي.

دا آيت مونږ ته ډېر مهم درس راكوي چې ايمان او توبه بايد په خپل وخت كې وشي، مخكې له دې چې مرګ راشي. څوك چې په ژوند كې د الله تعالیٰ نه توبه وباسي او پر هغه ايمان راوړي، الله تعالیٰ يې توبه قبلوي. خو كله چې مرګ راشي او ساه بندې شي، نو بيا توبه قبولېدونكې نه ده.

نو ګران مسلمانه! مونږه بايد تل د الله تعالیٰ په رحمت او فضل باندې تكيه وكړو، او له هغه نه مخكې له دې چې مرګ راشي، توبه وباسو. الله تعالیٰ ډېر رحم كوونكى دى، هغه د خپلو بندګانو توبه قبلوي، خو دا رحمت يواځې په دې ژوند كې دى، نه د مرګ په وخت كې. نو راځئ چې له دې فرصت نه ګټه پورته كړو او د الله تعالیٰ په لور وګرځو، ځكه چې هغه د توبې قبلوونكى او د رحمت والا دى.