سوره هود — آیه 103

معانی کلمات:

• لَآيَةً: نشانه و عبرت.
• خَافَ: بترسد و هراسناک باشد.
• مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ: روزی که همه مردم برای آن جمع میشوند.
• مَشْهُود: روزی که همه آن را مشاهده میکنند و در آن حضور مییابند.

تفسیر آیه:

به راستی که در عذاب و هلاکتی که بر امتهای پیشین و شهرهای ستمکار نازل کردیم، نشانه و عبرت بزرگی است برای کسی که از عذاب آخرت میترسد و دلش از کیفر الهی هراسان است. آن روز، روز قیامت، روزی است که تمام انسانها از اولین تا آخرین برای حساب و جزا در آن جمع میشوند، هیچکس از آن غایب نیست و همه خلایق آن را به چشم خود میبینند و شاهد آن هستند. این روز، روزی است که نه میتوان از آن گریخت و نه میتوان آن را انکار کرد؛ روزی که همه پردهها کنار میرود و اسرار آشکار میشود.

فواید و پیامهای آیه:

• ترس از عذاب آخرت، انسان را به عبرت گرفتن از سرنوشت بدکاران وامیدارد و او را از غفلت و سرکشی بازمیدارد.
• روز قیامت روزی قطعی و حتمی است که همه مردم در آن حضور مییابند؛ پس عاقل کسی است که برای آن روز توشه بردارد.
• یادآوری جمع شدن همه انسانها در یک جا، احساس مسئولیت را در انسان زنده میکند و او را به عدالت و تقوا دعوت مینماید.
• این آیه مایه بیداری دل است؛ چرا که انسان را به این باور میرساند که هیچ عملی، کوچک یا بزرگ، بدون پاداش یا کیفر نمیماند و این خود انگیزهای برای نیکوکاری و دوری از گناه است.