سوره هود — آیه 104

معانی کلمات:

• نُؤَخِّرُهُ: آن را به تأخیر میاندازیم.
• أَجَلٍ مَّعْدُودٍ: مدتی معیّن و شمردهشده که نزد خداوند معلوم است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید که ما روز قیامت را به تأخیر نمیاندازیم، مگر برای مدتی که معیّن و شمردهشده است. این مدت در علم الهی کاملاً مشخص است و نه لحظهای جلو میافتد و نه لحظهای عقب میماند. تأخیر این روز بزرگ نه از روی ناتوانی یا غفلت است، بلکه همهچیز بر اساس حکمت و تقدیر دقیق پروردگار انجام میشود. این اجل معیّن، زمان دقیق وقوع قیامت را تعیین میکند و هیچکس جز خداوند از آن آگاه نیست. همانگونه که برای هر چیزی در این جهان مدتی معیّن مقرر شده، برای پایان این جهان نیز زمانی مشخص تعیین گردیده که به خواست و اراده الهی به وقوع خواهد پیوست.

فواید و پیامهای آیه:

1. حکمت الهی در همه امور: تأخیر قیامت نشاندهنده این است که خداوند هر کاری را در زمان مناسب خودش انجام میدهد و هیچ اتفاقی بدون حکمت رخ نمیدهد.
2. آمادگی دائمی: چون زمان دقیق قیامت را نمیدانیم، باید همواره آماده باشیم و از فرصت زندگی برای عمل صالح استفاده کنیم.
3. عدالت الهی: این تأخیر فرصتی برای بندگان است تا توبه کنند و به راه راست بازگردند، و این نشانه رحمت و مهربانی خداوند است.
4. یقین به وقوع قیامت: دانستن اینکه قیامت در اجلی معیّن رخ خواهد داد، ایمان ما را تقویت میکند و ما را از غفلت بازمیدارد.
5. توکل بر خدا: آگاهی از اینکه همهچیز در دستان خداوند است، ما را به توکل و اعتماد به او سوق میدهد و آرامش قلبی میبخشد.