Surja Hud — Ajet 118

Kuptimet e fjalëve:

• "Umeten vahideh" (أُمَّةً وَاحِدَةً): një bashkësi e vetme, pra të gjithë njerëzit në një fe të vetme, në fenë e Islamit.
• "La yezalune" (لَا يَزَالُونَ): vazhdojnë pandërprerë, nuk pushojnë.
• "Muhtelifin" (مُخْتَلِفِينَ): të ndarë në fe e besime të ndryshme, duke ndjekur rrugë të kundërta.

Tefsiri i ajetit:

O i dërguar i Allahut! Sikur Zoti yt të kishte dashur me vullnetin e Tij të plotë, do t'i bënte të gjithë njerëzit një bashkësi të vetme, të gjithë në fenë e Islamit, pa asnjë dallim mes tyre. Por, për shkak të urtësisë së Tij të pafund, Ai nuk deshi që t'i detyrojë njerëzit në besim, sepse besimi i detyruar nuk ka vlerë. Prandaj, njerëzit vazhdojnë të jenë të ndarë dhe të kundërt në fe dhe bindje: disa janë hebrenj, disa të krishterë, disa zjarrputistë (mexhus), disa idhujtarë, e disa besimtarë. Kjo ndarje ndodh për shkak se disa njerëz ndjekin të vërtetën, kurse të tjerët ndjekin dëshirat e tyre dhe bëjnë padrejtësi. Kjo është pasoja e vullnetit të lirë që Allahu ua ka dhënë njerëzve, për t'i provuar se kush është i sinqertë në besim e kush jo.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se çdo gjë që ndodh në këtë botë është me vullnetin dhe urtësinë e Allahut, dhe se dallimet mes njerëzve nuk janë rastësi, por pjesë e planit hyjnor.
2. Na bën të kuptojmë se feja nuk imponohet me forcë, por pranohet me bindje të sinqertë; prandaj dallimi në besime është provë nga Allahu për njeriun.
3. Na nxit që të jemi tolerantë ndaj të tjerëve, sepse udhëzimi është në dorën e Allahut, dhe detyra jonë është vetëm të ftojmë në të mirë me urtësi dhe këshillë të bukur.
4. Na kujton se edhe pse njerëzit janë të ndarë, e vërteta është një dhe ajo është Islami; prandaj duhet ta kërkojmë atë me sinqeritet dhe t'i përmbahemi asaj.
5. Ky ajet na jep shpresë se Allahu është i Gjithëfuqishëm dhe nëse Ai do, mund t'i bashkojë të gjithë në të vërtetën, por Ai e ka lënë këtë për Ditën e Gjykimit, kur do të gjykojë mes njerëzve për atë që ata ishin në kundërshtim.