Suurah Huud — Aayad 118

Macnaha Erayada:

• أُمَّةً وَاحِدَةً: ummad kaliya oo ku wada midaysan diin iyo caqiido.
• مُخْتَلِفِينَ: kuwa iskhilaafsan oo diinahooda kala duwan.

Tafsiirka:

Haddii Eebahaa (Nabiyow) doonayo inuu dadka oo dhan ka yeelo ummad kaliya oo ku wada tirsan diin one, wuxuu saas sameyn lahaa. Laakiin Eebe si waafaqsan xikmaddiisa uma doonaan inuu qasb ku yeesho dadka iyagoo ku khasban diinta, ee wuxuu uga tagay ikhtiyaar iyo doorasho. Sidaas darteed, dadku weligood kama istaagayaan iskhilaafka diinahooda iyo caqiidooyinkooda; waxaa ka mid ah Yuhuud, Nasaara, Majuus, iyo Mushrikiin. Iskhilaafkani wuxuu ka yimaadaa raacidda hawada nafska iyo xasadka, ma aha in Eebe uu ku qasbay. Eebe wuxuu doonay in dadku ku kala duwanaadaan si ay u muujiyaan ikhtiyaarkooda, ka dibna loo xisaabiyo.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Xikmadda Eebe ee abuurista: Iskhilaafka dadka waa qadar Eebe iyo xikmad ka mid ah, mana aha wax Eebe ku qasbay dadka, laakiin waa imtixaan iyo tijaabo.
2. Nidaamka diinta Islaamka: Diintu waxay ku dhisan tahay ikhtiyaar iyo caqli, ma aha qasab iyo xoog. Tani waxay muujinaysaa in Islaamku yahay diin dhamaystiran oo ixtiraamaysa aqoonta iyo fahanka dadka.
3. Dhiirigelin dadka: Aayadani waxay dadka ku boorrinaysaa inay raadiyaan xaqa iyagoo isticmaalaya caqligooda, oo ayna ku dayan iskhilaafka iyo kala qaybsanaanta, laakiin ay ku wada noolaadaan naxariis iyo wanaag.
4. Imaan iyo sabir: Waxay ku baraysaa Mu'miniinta inay ku samraan iskhilaafka dadka, ayna u dardaarmaan xaqa iyagoo ku dadaalaya faafinta diinta Islaamka si fiican oo xigmad leh.