Surja Hud — Ajet 18

Kuptimet e fjalëve:

• افترى: shpif, trillon gënjeshtër.
• الأشهاد: dëshmitarët, të cilët janë engjëjt dhe pejgamberët.
• لعنة: mallkimi, largimi nga mëshira e Allahut.

Tefsiri i ajetit:

Nuk ka njeri më zullumqar (mizor) se ai që shpif gënjeshtra kundër Allahut, duke i atribuar Atij shok (idhuj) ose bir, siç pretendonin idhujtarët. Këta njerëz do të sillen para Zotit të tyre në Ditën e Kijametit për t'u marrë në llogari për veprat e tyre, dhe dëshmitarët – engjëjt, pejgamberët dhe besimtarët – do të dëshmojnë kundër tyre, duke thënë: "Këta janë ata që gënjyen kundër Zotit të tyre në dynja, duke i atribuar Atij atë që nuk i takon Atij." Pastaj vjen dënimi i madh: mallkimi i Allahut qoftë mbi zullumqarët, të cilët e vendosën adhurimin në vend të gabuar dhe i bënë padrejtësi vetes së tyre me gënjeshtrat e tyre.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Ky ajet tregon madhështinë e drejtësisë së Allahut – Ai nuk e lë asnjë zullum pa e marrë në llogari, dhe zullumqarët do të dalin para Tij në Ditën e Gjykimit.
2. Tregon se shpifja kundër Allahut është zullumi më i madh, sepse i atribuohet Allahut diçka që nuk i takon Atij – siç është pretendimi për bir ose shok.
3. Në këtë ajet ka paralajmërim të fortë për çdo njeri që flet për Allahun pa dituri ose shpif në emër të Tij – dënimi është mallkimi dhe largimi nga mëshira.
4. Ajeti na mëson se dëshmitarët në Ditën e Kijametit do të dëshmojnë kundër gënjeshtarëve, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në fjalët tona dhe të mos themi për Allahun atë që nuk e dimë.
5. Ky ajet na nxit të jemi të sinqertë në besimin tonë dhe të pastrojmë besimin tonë nga çdo formë idhujtarie apo shpifjeje, sepse vetëm kështu mund të shpëtojmë nga mallkimi i Allahut dhe të fitojmë kënaqësinë e Tij.