Сураи Худ Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Эй Нӯҳ бо мо ҷидол кардӣ ва бисёр ҳам…

Худ · 32/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ۝٣٢

🔤 Transliteration

Qaaloo yaa Noohu qad jaadaltanaa fa aksarta jidaalanaa faatinaa bimaa ta`idunaaa in kunta minas saadiqeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфтанд: «Эй Нӯҳ бо мо ҷидол кардӣ ва бисёр ҳам ҷидол кардӣ. Агар рост мегӯӣ, ҳар ваъдае, ки ба мо додаӣ, биёвар!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

Ҷадал — баҳсу мунозира, хусумат ва гуфтугӯи сахт барои исбот кардани фикр.
Аксарта — афзун кард, бисёр кард.
Мо таидуна — он чизе ки ба мо ваъда медиҳӣ (аз азоб).

Тафсири оят:

Қавми Нӯҳ (алайҳис-салом) бо кибру ғурур ва саркашӣ ба ӯ гуфтанд: «Эй Нӯҳ! Ту бо мо бисёр баҳсу мунозира кардӣ ва далелҳои худро такрор намудӣ, то ҷое ки ҷадалу хусуматро афзун кардӣ. Агар рост мегӯӣ, ки мо ба азоби Худо гирифтор мешавем, пас ҳамон азоберо, ки ба мо ваъда медиҳӣ, биёвар!» Онҳо ин суханонро аз рӯи кибру ғурур ва барои тамасхур гуфтанд, на барои ҳақро пазирифтан. Онҳо намехостанд ҳақро бипазиранд ва худро аз ҳақ беҳтар медоданд. Нӯҳ (алайҳис-салом) бо онҳо бисёр даъват кард, шабонарӯз, пинҳонӣ ва ошкоро, вале онҳо ғайр аз саркашӣ ва истиҳзо чизе накарданд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Сабре, ки Нӯҳ (алайҳис-салом) дар даъват кардани қавми худ нишон дод, намунаи ибрат аст барои ҳар даъватгар. Ӯ садсолаҳо мардумро ба сӯи Худо даъват кард ва аз ҷадалу тамасхури онҳо дилсард нашуд.
Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақ набояд аз даст дода шавад, ҳатто агар мардум баҳсу мунозираро афзун кунанд ва ба даъватгар тамасхур кунанд.
Қавми Нӯҳ ба ҷои таваккул ба Худо ва тафаккур дар бораи оятҳои Ӯ, талаб карданд, ки азоб фавран биёяд. Ин нишонаи кибр ва ҷаҳолат аст.
Оят моро омӯзиш медиҳад, ки ҳангоми даъват ба Худо бояд бо илм, ҳикмат ва сабр бошад, на бо ҷадалу хусумати беҳуда.
Худо таъоло ҳар даъватгарро бо сабр ва истиқомат сарфароз мегардонад ва натиҷаи даъвати ӯро Худаш медонад, ҳатто агар мардум рӯй гардонанд.

📜 Оят 30-34 — Сураи Худ

30وَيَا قَوْمِ مَن يَنصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمْ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

Эй қавми ман, агар онҳоро аз худ биронам, чӣ касе дар муқобили Худо маро ёрӣ хоҳад кард? Оё ҳақиқатро дарнамеёбед?

31وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا ۖ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنفُسِهِمْ ۖ إِنِّي إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ

Ба шумо намегӯям, ки хазоини Худо дар назди ман аст, Ва илми ғайб ҳам намедонам. Ва намегӯям, ки фаришта ҳастам. Ва намегӯям, ки Худо ба онон, ки шумо ба ҳақорат дар онҳо менигаред, хайри худро ато накунад. Худо ба он чӣ дар дилҳои онҳост, огоҳтар аст. Агар чунин кунам, аз ситамкорон хоҳам буд».

32قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

33قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ اللَّهُ إِن شَاءَ وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ

Гуфт: «Худост, ки агар бихоҳад, он ваъдаро ошкор мекунад ва шумо аз он натавонед гурехт.

34وَلَا يَنفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ ۚ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Ва агар Худо хоста бошад, ки гумроҳатон созад, агар ман бихоҳам шуморо панд диҳам, пандам суд нахоҳад кард. Ӯст Парвардигори шумо ва ҳама ба назди Ӯ бозмегардед».

← Оят 31 📖 Худ Оят 33 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

32Оят

Тарҷума — Худ 32

Сураи Худ Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Эй Нӯҳ бо мо ҷидол кардӣ ва бисёр ҳам…

Сураи Оят 32/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 30–34. Ба Тоҷикӣ: Русский.