Sure Hûd — Ayet 32

Kelime Anlamları:

• Câdeltenâ: Bizimle tartıştın, mücadele ettin, karşılıklı deliller getirdin.
• Cidâlenâ: Tartışmamızı, mücadelemizi, münakaşamızı.
• Fe etinâ: Öyleyse bize getir, göster.
• Bimâ teidunâ: Bize vaad ettiğin şeyi (azabı).
• Sadikîn: Doğru söyleyenler, sözünde samimi olanlar.

Tefsir:

Hz. Nûh'un kavminin ileri gelenleri, ona karşı büyük bir inat ve kibir içindeydiler. Peygamberleri kendilerini hakka davet ettikçe, onlar daha da azgınlaşıyorlardı. Bu ayet-i kerimede onların o meydan okuyan, alaycı ve kendini bilmez tavırları bizlere aktarılıyor. Dediler ki: "Ey Nûh! Bizimle tartıştın, mücadele ettin ve bu tartışmayı da fazlasıyla uzattın. Artık bu kadar yeter! Eğer gerçekten doğru söyleyenlerden isen, bize vaad ettiğin azabı getir de görelim!"

Bu sözler, onların hakikati arama niyetinden ne kadar uzak olduklarını gösteriyor. Zira onlar, azabın gelmesini isterken bile bunu iman etmek için değil, alay etmek ve peygamberi yalancı çıkarmak için istiyorlardı. Onlar, kendilerine yapılan uyarıları ciddiye almıyor, adeta ölümle burun buruna gelmedikçe uyanmayacak bir gaflet içinde yaşıyorlardı. Bu tutum, insanın kendi felaketini istemesi kadar acı bir durumdur. Oysa ki Allah Teâlâ'nın peygamberleri, kavimlerine sadece iyilik ve kurtuluş yolu göstermek için gönderilmiştir. Onların daveti, rahmet ve merhamet kaynağıdır. Ancak kalpleri mühürlenmiş, akılları kibirle örtülmüş olanlar, bu daveti bir düşmanlık olarak algılar ve kendi elleriyle kendilerini helake sürüklerler.

Bu kıssadan bizlere düşen büyük dersler vardır. Öncelikle, hakikati tebliğ ederken karşılaştığımız zorluklara ve alaylara sabretmeliyiz. Hz. Nûh'un yıllarca süren tebliğine rağmen kavminin bu nankörce tavrı, bizlere sabrın ve sebatın önemini öğretir. Ayrıca, bir mümin olarak bizler asla Allah'ın azabı konusunda aceleci olmamalıyız. Allah'ın vaadi mutlaka gerçekleşir; ancak O'nun takdir ettiği bir zamanı vardır. Bizler, dünyada karşılaştığımız sıkıntılarda ve davetimizin karşılıksız göründüğü anlarda dahi Allah'a olan güvenimizi asla kaybetmemeliyiz. Unutmayalım ki, Nûh kavmi sonunda azaba uğradı ve iman edenler kurtuluşa erdi. Bu, Allah'ın sünnetidir (kanunudur). Hak üzere olanlar, görünüşte zayıf olsalar da sonunda kazanan onlardır. Rabbimiz bizleri, peygamberlerin izinden giden, sabırlı ve ihlaslı kullarından eylesin.