سوره هود — آیه 36

معانی کلمات:

• لَن یُؤمِنَ: هرگز ایمان نخواهد آورد.
• تَبتَئِس: اندوهگین و غمگین مباش.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به پیامبر خود نوح علیهالسلام وحی فرستاد که از قوم تو، جز کسانی که پیش از این ایمان آوردهاند، دیگر هیچکس ایمان نخواهد آورد. این خبر، قطعی و حتمی بود و نشان میداد که درِ توبه و ایمان برای آنان بسته شده است. پس از سالها دعوت و تلاشِ نوح، دیگر امیدی به هدایت آنان نبود و عذاب الهی بر آنان واجب شده بود. خداوند به نوح فرمود: «پس به خاطر کارهایی که آنان انجام میدهند (تکذیب، استهزا و آزار رساندن به تو و مؤمنان) اندوهگین مباش و غم به دل راه مده؛ زیرا من آنان را هلاک خواهم کرد و انتقام تو را از ایشان خواهم گرفت.» این وحی، آرامشبخش دلِ نوح بود و او را از غم و اندوهِ طولانی مدت رهایی بخشید و پس از آن، نوح علیهالسلام با اطمینان خاطر، دعای هلاکت برای کافران کرد.

فواید و پیامهای آیه:

1. قطعیت اراده الهی: وقتی خداوند حکم کند که کسی ایمان نمیآورد، هیچ قدرتی نمیتواند مانع اجرای این حکم شود. این نشانه قدرت و علم بیپایان خداوند است.
2. تسلی در برابر ناامیدی از هدایت دیگران: پیامبران و مؤمنان نباید به خاطر لجاجت و عناد کافران، غمگین و ناامید شوند؛ چرا که وظیفه آنان فقط ابلاغ رسالت است و هدایت تنها به دست خداست.
3. آرامش در سایه توکل به خدا: وقتی انسان بداند که خداوند حامی اوست و سرانجامِ ظالمان و کافران را خواهد گرفت، دلش آرام میشود و از اندوه و نگرانی رهایی مییابد.
4. امید به نصرت الهی: این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر سختیها و آزارهای دشمنان، صبور باشند و بدانند که یاری خداوند نزدیک است و عاقبت از آنِ پرهیزکاران است.