Surah Hud — Aya 42

Ma’anonin Kalmomin:

• "Mawj" : tashin ruwa da hawan sa.
• "Kál-Jibál" : babban igiyar ruwa mai girma kamar duwatsu.
• "Ma’zil" : wurin da ya keɓe kansa daga mahaifinsa da mutanensa.

Fassara:

Jirgin ruwa na tafiya da su a cikin igiyar ruwa mai girma da tsayi kamar duwatsu, saboda tsananin hawan ruwa da tashinsa. A lokacin da Nuhu ya ga halakar mutanensa da kafircinsu, sai ya kira ɗansa wanda ya keɓe kansa a gefe, ba tare da masu imani ba. Ya ce masa da tausayin uba: "Ya ɗana! Ka shiga jirgin tare da mu, don ka tsira daga halaka, kuma kada ka kasance tare da kafirai, don kada ka shiga cikin abin da zai same su na nutsewa da halaka." Wannan kiran ya kasance daga cikin alherin Nuhu ga ɗansa, yana so ya cece shi daga azabar Allah, amma ɗansa ya ƙi yarda da imani.

Fa’idodin Darasi:

1. Ƙaunar iyaye ga ’ya’yansu abu ne na halitta, amma imani da Allah shine mafi muhimmanci fiye da duk wata dangantaka.
2. Nuhu ya nuna mana cewa dole ne mu yi wa dangi nasiha da kyautatawa, ko da sun kasance masu sabawa, amma ba za mu bi su ba a kan kafirci.
3. Wannan ya koya mana cewa ceto da tsira ba su ta'allaka da yawa ko matsayi ba, sai da imani da aikin ƙwarai.
4. Al’amarin Allah yana faruwa ne bisa hikima da adalci, kuma babu wanda zai iya tserewa daga hukuncinsa face wanda ya bi umarninsa.