Surah Hud — Aya 41

Ma’anonin Kalmomi:

• مَجْرَاهَا: Gudun ta (jirgin ruwan) a kan ruwa.
• مُرْسَاهَا: Tsayawarta ko dakatarwarta (lokacin da ta isa wurin da za ta tsaya).

Tafsirin Ayar:

A lokacin da ruwan Tufana ya cika duniya kuma ya fara tashi, Annabi Nuhu ﷺ ya ce wa waɗanda suka yi imani da shi daga mutanensa: Ku shiga cikin jirgin ruwan, kuna fara da sunan Allah, kuma ku san cewa gudun jirgin da tsayawarsa duk da sunan Allah ne kawai suke faruwa. Idan jirgin zai yi tafiya a kan ruwa, to da izinin Allah ne, kuma idan zai tsaya a ƙarshen tafiyarsa, to da umurnin Allah ne. Babu wani abu da ke faruwa face da nufin Allah. Sa’an nan Annabi Nuhu ya tunatar da su cewa: Lalle ne Ubangijina Mai gafara ne ga dukan waɗanda suka tuba daga zunubansu, kuma Mai jin ƙai ne ga bayinsa, musamman waɗanda suka yi imani kuma suka bi umurninsa. Daga cikin rahamarsa gare su, shi ne ya cece su daga halaka da ruwan Tufana.

Fa’idodin Darasi:

1. Amincewa da Allah da dogaro gare shi a cikin kowane al’amari, musamman lokacin haɗari da wahala, yana daga cikin kyawawan halaye na muminai.
2. Kiran Annabi Nuhu ga mutanensa da ya ce su shiga jirgin da sunan Allah, yana koya mana cewa duk wani aiki mai muhimmanci ya kamata mu fara shi da sunan Allah.
3. Nuna cewa ceto da tsira ba su kasance da ƙarfin mutum ba, amma da rahamar Allah da ikonsa.
4. Ayar tana ƙarfafa muminai su riƙa tunawa da gafaran Allah da rahamarsa, domin hakan yana sa su ƙara kusantar Allah da yin ayyukan alheri.
5. Imani da cewa Allah yana ceton mutanensa masu bi daga cikin mawuyacin hali, kamar yadda ya ceci Nuhu da waɗanda suka yi imani da shi.