Surja Hud — Ajet 83

Kuptimet e fjalëve:

• مُسَوَّمَةً – të shënuara, të shenjëzuara me një shenjë të veçantë.
• عِندَ رَبِّكَ – te Zoti yt, në thesaret e Tij.
• مِنَ الظَّالِمِينَ – nga zullumqarët, pra idhujtarët e Kurejshit.
• بِبَعِيدٍ – larg, pra nuk është larg prej tyre.

Tefsiri i Ajetit:

Kur erdhi urdhri i Zotit për dënimin e popullit të Lutit, Ai e përmbysi qytetin e tyre – pjesën e sipërme e bëri të poshtme – dhe mbi ta lëshoi shi gurësh prej balte të pjekur e të fortë, të vendosur njëri mbi tjetrin, duke rënë vazhdimisht. Këta gurë ishin të shënuar te Zoti yt, o Muhamed, me një shenjë të veçantë që i dallonte nga gurët e zakonshëm të tokës – secili gur mbante emrin e atij që do ta godiste. Dhe këta gurë nuk janë larg nga zullumqarët – idhujtarët e Mekës – që të mos i godasë edhe ata me diçka të ngjashme, nëse vazhdojnë në mohimin dhe padrejtësinë e tyre. Ky është një paralajmërim i qartë për çdo mohues dhe rebel që kundërshton urdhërat e Zotit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dënimi i Zotit është i sigurt dhe i pashmangshëm për ata që vazhdojnë në padrejtësi, qoftë edhe nëse vonohet – ai vjen në momentin që Zoti e ka caktuar.
2. Zoti i di të gjitha krijesat e Tij dhe çdo gjë është e regjistruar tek Ai – asgjë nuk i shpëton dijes dhe fuqisë së Tij.
3. Ky ajet përmban një paralajmërim të fortë për çdo popull që përsërit gabimet e popujve të mëparshëm – dënimi i Zotit nuk është larg nga askush, nëse vazhdon në mëkat dhe mohim.
4. Mëshira e Zotit kërkon pendim dhe kthim tek Ai – derisa dënimi të vijë, dera e pendimit është e hapur, por kur të vijë urdhri i Zotit, nuk ka kthim prapa.