Suurah Huud — Aayad 83

Macnaha ereyada:

• Musawwamah (مُسَوَّمَةً): waa dhagaxyo lagu calaameeyay astaan gaar ah, oo ku xardhan magaca qofka loo ridayo.
• Cinda Rabbika (عِندَ رَبِّكَ): waxay ku sugnaatay kaydka Eebahaa, oo cidina awood u lahayn inay wax ka beddesho.
• Ma hiya min al-ẓālimīna bibaʿīd (وَمَا هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ): dhagxahaas kama fogaan dadka garqumaystay (gaalada Quraysh iyo kuwa kale), waana ku dhow yihiin in lagu rido.

Tafsiirka guud:

Markii amarradii Eebe yimaadeen si loogu ciqaabo qoomkii Luudh, waxaan kor u qaadnay magaaladoodii oo aan gandisnay, waxaana ku daadinay dhagaxyo ka samaysan dhoobo adag oo la shiday, kuwaas oo is xiga oo is raacsan. Dhagaxaas waxay lahaayeen calaamo ka ag taal Eebahaa, oo ah calaamo gaar ah oo lagu garto, kana duwan dhagxanta dhulka caadiga ah. Waxayna ku xardhan tahay magaca qof kasta oo loo ridayo.

Dhagaxaasna kama fogaan dadka garqumaystay – gaalada Quraysh iyo kuwa kale oo la mid ah – in Eebe ku daadiyo iyaga oo kale, haddii ay sii socdaan xadgudubkooda iyo diidmada xaqa. Tani waa digniin iyo hanjabaad dad kasta oo caasiya Eebe oo madax adayga.

Faa'iidooyin laga qaato aayaddan:

1. Caddaaladda Eebe waa ku dhawaanshahay: Ciqaabta Eebe kama fog dadka garqumaystay, haddaba ninkii caasiya Eebe waa inuu ka digtoonaadaa in ciqaabtu ku dhawaad tahay.
2. Eebe waa awood badane: Waxa uu ku ciqaabaa ciddii uu doono si uu doono, dhagaxyo calaameysan oo kaydkiisa ah, taasoo muujinaysa inaan cidina ka baxsan karin ciqaabtiisa.
3. Digniin iyo hanjabaad: Aayaddu waxay u tahay digniin dadka caasiyiinta ah inay toobad keenaan oo ay u noqdaan Eebe ka hor inta aan ciqaabtu iman.
4. Ibraahim iyo waano: Qisadii qoomkii Luudh waxay ina baraysaa in Eebe uu ciqaabo kuwa xumaan wata, isla markaana uu badbaadiyo kuwa runta iyo xaqa raaca.