Surja Hud — Ajet 84

Kuptimet e fjalëve:

• Medjen: vendbanim i popullit të Shuajbit, i vendosur në lindje të Detit të Kuq.
• Mikjal (المكيال): ena me të cilën matet drithi dhe gjërat e ngjashme.
• Mizan (الميزان): peshorja me të cilën peshohen gjërat.
• Javm Muhit (يوم محيط): ditë që i përfshin të gjithë me dënimin e saj, prej së cilës nuk ka shpëtim.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar dërgoi te populli i Medjenit vëllanë e tyre Shuajbin, i cili ishte prej tyre dhe i njihte mirë gjendjen e tyre. Ai u tha atyre: "O populli im, adhuroni vetëm Allahun, sepse ju nuk keni zot tjetër që meriton adhurim përveç Tij. Mos i shoqëroni Atij asgjë në adhurim." Pastaj i urdhëroi ata që të mos iu pakësojnë njerëzve të drejtat e tyre në matje dhe peshim, sepse ata ishin të njohur për mashtrim në këto punë. Shuajbi u tha atyre: "Unë shoh se ju jeni në begati dhe jetesë të gjerë, prandaj nuk keni nevojë të mashtroni njerëzit për të shtuar pasurinë tuaj. Dhe unë kam frikë për ju, nëse vazhdoni me këtë sjellje, nga dënimi i një Dite që do t'ju përfshijë të gjithëve, prej të cilit nuk do të keni mundësi t'i shpëtoni."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Thirrja në besimin në Njëshmërinë e Allahut është themeli i parë i çdo thirrjeje profetike, sepse pa të nuk pranohen veprat e tjera.
2. Drejtësia në tregti dhe ruajtja e të drejtave të njerëzve është shenjë e besimit të sinqertë, ndërsa mashtrimi në matje dhe peshim është prej mëkateve të mëdha që sjellin dënimin e Allahut.
3. Begatia dhe mirësitë që Allahu i jep njeriut janë sprovë, prandaj njeriu duhet t'i falënderojë ato me bindje, e jo t'i kthejë në mosbindje.
4. Paralajmërimi i njerëzve nga pasojat e mëkateve është prej mëshirës, sepse kështu ata mund të zgjohen para se të vijë dënimi.
5. Dënimi i Allahut mund të vijë papritur dhe të përfshijë gjithçka, prandaj njeriu duhet të jetë gjithmonë i kujdesshëm dhe i penduar.