Surah Hud — Aya 84

Ma’anonin Kalmomin:

• Mikyal: ma’aunin abu da ake awo da shi (kamar mudu ko kofin awo).
• Mizan: ma’aunin nauyi (kamar sikeli ko ma’aunin daram).
• Yawmin Muhit: wani rana da zai kewaye su gaba ɗaya, wato ranar tashin kiyama ko azabar da za ta rufe su duka.

Tafsirin Ayar:

Mun aika zuwa ga mutanen Madyana, ɗan’uwansu annabi Shu’aibu, ya ce musu: “Ya ku mutanena! Ku bauta wa Allah shi kaɗai, ba ku da wani abin bautawa da ya cancanta face Shi. Kuma kada ku rage ma mutane haƙƙinsu a cikin awo da ma’auni. Lalle ne ina ganin ku a cikin wadata da ni’ima mai yawa, don haka ba ku da buƙatar yin wannan zalunci. Kuma ina tsoron muku idan kun ci gaba da wannan, azabar wani rana da zai kewaye ku duka, ba ku da hanyar tsira daga gare ta.”

Wannan shi ne kira na farko da annabi Shu’aibu ya yi wa mutanensa: su bar shirka su bauta wa Allah, sannan ya gargade su game da rage ma’auni da awo, domin wannan cuta ce da ta mamaye al’ummarsu. Ya gaya musu cewa suna cikin ni’ima da wadata, don haka bai kamata su yi wannan aikin ba wanda zai ɓata wa kansu alherin da Allah ya ba su. Ya kuma yi musu gargaɗi game da azabar rana mai kewaye da su, wadda ba za su sami mafaka daga gare ta ba.

Fa’idojin da ake samu daga ayar:

1. Kira zuwa ga tauhidi (bauta wa Allah kaɗai) shine tushen kowane aiki, kuma babu wani abin bautawa da ya cancanta face Allah.
2. Rashin cika ma’auni da ma’auni (zalunci a cikin ciniki) babban laifi ne da Allah ya hana, kuma yana ɓata alheri da ni’ima.
3. Yin gargaɗi ga al’umma game da sakamakon zunubai yana daga cikin halin annabawa, kuma yana nuna tausayi da son alheri ga mutane.
4. Ni’imar da Allah ya ba mutum bai kamata ta sa shi ya manta da hakkin Allah ba, kuma kada ya yi amfani da ita wajen zalunci.
5. Tsoron azabar Allah yana sa mutum ya nisanci zunubai, kuma ya zama dalilin samun nasara a duniya da lahire.