Surat Yusuf — Ayat 104

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• تَسْأَلُهُمْ: nyuwun marang wong-wong mau.
• أَجْرٍ: opah, balesan, utawa imbalan.
• ذِكْرٌ: pepeling, pangeling-eling, utawa wejangan.
• لِلْعَالَمِينَ: kanggo kabeh umat manungsa, ora mung kanggo sawijining golongan.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah paring pangandika marang Nabi Muhammad ﷺ, yen panjenengané ora njaluk opah utawa balesan apa-apa marang wong-wong kang diajak iman. Ora ana imbalan donya kang dikarepake saka dheweke, ora ana bandha, ora ana pangkat, lan ora ana pituwas liya. Kabeh kang digawa dening Nabi Muhammad ﷺ, yaiku Al-Qur'an lan pituduh marang dalan kang bener, iku mung dadi pepeling lan wejangan kanggo sakabehing alam. Tegese, Al-Qur'an iki dudu kanggo kepentingan pribadi Nabi, nanging kanggo kabecikan kabeh manungsa. Sapa wae kang gelem mikir lan mbukak atine, mesthi bakal ngerti yen ajaran iki kebak pitutur lan tuntunan urip. Mula, yen ana wong kang ora gelem iman, iku dudu amarga Nabi njaluk opah utawa amarga ana kepentingan pribadi, nanging amarga dheweke dhewe kang ora gelem nggatekake lan ora gelem mikir.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku pepeling kanggo kabeh manungsa, ora mung kanggo wong Arab utawa sawijining kaum wae. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang rahmatan lil 'alamin, agama kang kebak berkah kanggo sakabehing alam.
• Nabi Muhammad ﷺ iku tuladha kang apik banget: panjenengané nyebarake agama mung amarga ngajak kabecikan, ora njaluk balesan donya. Iki ndadekake kita luwih tresna lan ngajeni marang panjenengané.
• Ayat iki ngajak kita supaya gelem mikir lan nggatekake isi Al-Qur'an. Yen kita gelem mbukak ati, mesthi bakal nemu pituduh lan katentreman.
• Islam iku gampang lan ora mbebani. Ora ana paksaan, ora ana imbalan kang kudu dibayar kanggo ngerti kebenaran. Kabeh mung kanggo kabecikan kita dhewe.
• Mula, ayo padha saya cedhak marang Al-Qur'an, saya seneng maca lan nggatekake isine, amarga Al-Qur'an iku pepeling kang paling becik kanggo urip ing donya lan akhirat.