Surah Yusuf — Aya 104

Ma’anonin Kalmomi:

• مِنْ أَجْرٍ: watau kuɗi ko lada ko wata kyauta da ake nema domin yin wani aiki.
• ذِكْرٌ: watau wa’azi da tunatarwa mai amfani ga dukan mutane.

Fassarar Aya:

A cikin wannan aya mai girma, Allah yana ta’aziyya da tabbatarwa ga ManzonSa Muhammad (S.A.W.) cewa bai nemi wani lada ko kuɗi daga mutane ba domin isar da saƙon Musulunci da kuma nuna musu hanyar imani. Shi dai abin da ya zo da shi, wato Alƙur’ani mai girma, ba wani abu ba ne face wa’azi da tunatarwa ga dukan halittu, ba ga wata ƙabila ko al’umma kaɗai ba, amma ga dukan mutanen duniya, har zuwa ƙarshen zamani. Idan mutane suka yi tunani da hankali, za su gane cewa wannan ba aikin neman duniya ba ne, domin Manzon Allah bai roƙe su komai ba, sai dai ya yi musu kyauta da wa’azin da zai tsirar da su a duniya da lahirã. Wannan yana nuna cewa Alƙur’ani abin tunatarwa ne mai cikakken amfani ga kowa, wanda duk wanda ya riƙe shi da aiki da shi zai sami nasara.

Fa’idojin Aya:

1. Neman lada a kan aikin addini yana rage darajar aikin, kuma Manzon Allah (S.A.W.) ya kasance abin koyi a cikin hakan, domin bai taɓa neman kuɗi ko wata fa’ida ta duniya ba a kan isar da addini.
2. Alƙur’ani mai girma shi ne tushen wa’azi da tunatarwa ga dukan al’umma, kuma yana da cikakken amfani ga kowane mutum a kowane lokaci da wuri.
3. Wannan aya tana ƙarfafa masu da’awa su yi aiki da kyautatawa da nuna gaskiya ba tare da neman wani sakamako na duniya ba, domin lada na Allah ne mafi alheri da dawwama.
4. Yana nuna cewa addinin Musulunci ba na wata ƙabila ba ne, amma shi ne addinin dukan duniya, wanda Allah ya aiko domin shiryar da dukan ’yan adam zuwa ga tafarkin alheri da tsira.