Йусуф сүресі — Аят 106

1. Сөздердің мағынасы:

• يُؤْمِنُ — иман келтіреді, сенеді, мойындайды.
• أَكْثَرُهُمْ — олардың көпшілігі.
• مُّشْرِكُونَ — Аллаһқа серік қосушылар, яғни Аллаһпен бірге басқа нәрселерге де құлшылық етушілер.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ Тағала адамдардың көпшілігінің иманындағы кемшілікті ашып көрсетеді. Олар Аллаһтың бар екенін, Оның жаратушы, ризық беруші, тірілтуші және өлтіруші екенін мойындайды. Алайда олардың бұл мойындауы таза иман болып саналмайды, өйткені олар Аллаһқа құлшылық етуде Оған басқа нәрселерді серік қосады. Олар пұттар мен бұттарға табынып, Аллаһтың баласы бар деп жалған сенімдерді ұстанады. Сондықтан олардың Аллаһқа деген сенімі ширкпен араласқан күйде қалады. Аллаһ осындай кемшіліктерден пәк және биік.

Бұл аят Меккелік пұтқа табынушылар туралы айтылғанымен, жалпы мағынасы кез келген уақыттағы адамдарға қатысты: кімде-кім Аллаһты мойындап, бірақ құлшылықта Оған серік қосса, оның иманы таза емес. Шынайы иман — Аллаһты жалғыз Құдай ретінде мойындап, тек Оған ғана құлшылық ету.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Ислам — таза монотеизм діні. Ол Аллаһты жалғыз деп мойындауды және тек Оған ғана құлшылық етуді талап етеді.
• Иман тек сөзбен мойындау емес, ол жүрекпен сену, тілмен айту және іс-әрекетпен растауды қамтиды.
• Ширк — үлкен күнә. Тіпті Аллаһты мойындаған адам да егер құлшылығында Оған серік қосса, оның иманы кемшілікті болады.
• Бұл аят бізді өз иманымызды тексеруге, құлшылығымызды тек Аллаһ үшін таза ұстауға шақырады.
• Ислам адамды пұтқа табынудан, жалған сенімдерден азат етіп, тек бір Аллаһқа бағыттайды. Бұл — адамзат үшін ең үлкен бостандық пен абырой.