یوسف سۈرىسى — ئايەت 11

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «يَا أَبَانَا»: ئى ئاتىمىز، دېگەن مەنىدە.
• «مَا لَكَ لَا تَأْمَنَّا»: نېمىشقا بىزنى ئىشەنچلىك دەپ قارىمايسىز، نېمىشقا بىزگە ئىشەنمەيسىز، دېگەن مەنىدە.
• «عَلَىٰ يُوسُفَ»: يۇسۇفنىڭ ئۈستىدە، يەنى يۇسۇفنى قوغداش ۋە ئۇنىڭغا قاراش جەھەتتە، دېگەن مەنىدە.
• «وَإِنَّا لَهُ لَنَاصِحُونَ»: بىز ھەقىقەتەن ئۇنىڭغا سادىق مەسلىھەتچى ۋە غەمخۇرمىز، دېگەن مەنىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

يۇسۇفنىڭ ئاكىلىرى ئۇنى ئاتىسى يەئقۇبتىن ئايرىش توغرىسىدا بىرلىككە كەلگەندىن كېيىن، ئاتىسىغا قاراپ: «ئى ئاتىمىز! نېمىشقا يۇسۇفنى بىزگە ئىشەنمەيسىز؟ ئۇ بىزنىڭ قېرىندىشىمىز تۇرسا، بىز ئۇنىڭغا چىن كۆڭلىمىزدىن غەمخورلۇق قىلىمىز، ئۇنى ھەر قانداق زىياندىن قوغدايمىز، ئۇنىڭغا پەقەت ياخشىلىقنى ئويلايمىز. ئۇنى بىز بىلەن بىرگە ئەۋەتسىڭىز، ئۇنى ساق-سالامەت ئۆيىڭىزگە قايتۇرۇپ كېلىمىز. ئۇنداقتا نېمە ئۈچۈن ئۇنى بىز بىلەن بىرگە ئەۋەتمەيسىز؟» دېدى.

ئۇلار بۇ سۆزلەرنى ئاتىسىنىڭ كۆڭلىنى يۇمشىتىش ۋە ئۇنى يۇسۇفنى ئۆزلىرى بىلەن بىرگە ئەۋەتىشكە قايىل قىلىش ئۈچۈن ئېيتتى. ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ يۇسۇفنى قوغداش ۋە ئۇنىڭغا قاراش جەھەتتە سادىق ۋە ئىشەنچلىك ئىكەنلىكىنى، ئۇنىڭغا پەقەت ياخشىلىقنى ئويلايدىغانلىقىنى تەكىتلىدى. ئەمەلىيەتتە ئۇلارنىڭ كۆڭلىدە يامان نىيەت بار ئىدى، ئەمما ئۇلار بۇنى يوشۇرۇپ، ئاتىسىغا ئۆزلىرىنى سادىق ۋە غەمخور قىلىپ كۆرسەتتى.

بۇ ئايەتتىن ئالىمىزكى، ئىنسانلار بەزىدە ئۆز مەنپەئەتى ئۈچۈن يالغان ۋەدىلەر بېرىپ، باشقىلارنى ئالداپ قويۇشى مۇمكىن. شۇڭا بىز ھەر قانداق ئىشتا ئاللاھقا تاۋەككۈل قىلىپ، ئەقىل-پاراسەت بىلەن مۇئامىلە قىلىشىمىز كېرەك. شۇنداقلا، بىز بالىلىرىمىزغا ۋە يېقىنلىرىمىزغا بولغان مۇھەببەت ۋە غەمخورلۇقتا ئادالەتلىك بولۇشىمىز، ھېچكىمنى ئايرىمىچىلىق قىلماسلىقىمىز لازىم. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقەتنى كۆرۈش ۋە توغرا يولدا مېڭىشكە ياردەم قىلسۇن.