Surja Jusuf — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• لَا تَأْمَنَّا: Pse nuk na beson dhe nuk na lë të kujdesemi për të?
• لَنَاصِحُونَ: Sinqerisht të devotshëm ndaj tij, që duam të mirën e tij dhe kujdesemi për të.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi vëllezërit e Jusufit (a.s.) u pajtuan mes tyre për ta larguar atë nga i ati, ata iu drejtuan babait të tyre Jakubit (a.s.) me fjalë të ëmbla e bindëse, duke i thënë: "O baba ynë, pse nuk na beson neve për Jusufin? Pse ke frikë t'ia besosh atë neve, duke qenë se ai është vëllai ynë dhe ne jemi të afërt me të? Ne i duam atij të mirën, kujdesemi për të dhe e ruajmë atë nga çdo e keqe. Ne jemi sinqerisht të devotshëm ndaj tij dhe do të bëjmë çmos që ai të kthehet te ti i shëndoshë e i sigurt." Ata u përpoqën ta bindnin të atin me fjalë të buta dhe premtime të mira, duke e vënë në dukje se mosbesimi i tij ndaj tyre ishte i pabazuar, ndërsa në realitet ata kishin kurdisur plane të këqija kundër Jusufit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet të jetë i kujdesshëm dhe largpamës në ruajtjen e atyre që i ka nën përgjegjësi, edhe nëse ata që kërkojnë t'i marrin duken të sinqertë, sepse jo çdo fjalë e ëmbël është e vërtetë.
2. Fëmijët duhet t'i respektojnë prindërit dhe t'u flasin me butësi e edukatë, siç bënë vëllezërit e Jusufit kur iu drejtuan të atit me "O baba ynë".
3. Njeriu nuk duhet të mashtrohet nga fjalët e bukura dhe premtimet, por duhet t'i vlerësojë njerëzit sipas veprave dhe besnikërisë së tyre të provuar.
4. Kujdesi dhe dashuria e vërtetë ndaj dikujt nuk provohet me fjalë, por me vepra të sinqerta dhe të qëndrueshme, ndaj duhet të jemi të vërtetë në atë që themi dhe premtojmë.
5. Në këtë ajet ka mësim për prindërit që të jenë të urtë dhe të mos nxitohen në vendime, duke peshuar mirë pasojat, ashtu siç bëri Jakubi (a.s.) i cili nuk u pajtua menjëherë me kërkesën e tyre.