Sure Yûsuf — Ayet 11

Kelime Anlamları:

• Mâ leke: Neyin var, sana ne oluyor?
• Lâ te’mennâ: Bize güvenmiyor musun, bizi emin görmüyor musun?
• Nâsıhûn: Nasihat edenler, hayrını isteyenler, samimi dostlar.

Tefsir:

Yûsuf'un kardeşleri, babaları Yakup aleyhisselâmı, sevgili oğlu Yûsuf'u kendileriyle birlikte kırlara, oyun ve geziye göndermesi için ikna etmeye karar verdiler. İçlerinde gizledikleri kötü niyetlerini belli etmeden, en tatlı ve en samimi bir üslupla babalarına yaklaştılar. Dediler ki: "Ey babamız! Sana ne oluyor da Yûsuf hakkında bize güvenmiyorsun? Onu bizimle birlikte göndermekten neden çekiniyorsun? O bizim kardeşimiz, biz de onun kardeşleriyiz. Ona karşı içimizde en ufak bir kötülük düşüncesi yoktur. Aksine biz onun iyiliğini isteriz, onu koruruz, gözetiriz ve ona karşı son derece samimi ve nasihatçiyiz. Ona zarar gelecek her şeyden onu uzak tutar, onu sana sağ salim geri getiririz."

Bu sözler, dışarıdan bakıldığında ne kadar masum ve ne kadar kardeşçe görünüyordu. Ancak kalplerinde fırtınalar kopuyor, kıskançlık ateşi onları yakıp kavuruyordu. Onlar, babalarının Yûsuf'a olan sevgisini çekemiyorlar ve bu sevgiyi kendilerine çevirmek istiyorlardı. Bu yüzden de en güzel sözlerle, en yumuşak ifadelerle babalarının kalbini yumuşatmaya çalışıyorlardı.

Bu ayet-i kerime, insanın sözü ile kalbindeki niyetin farklı olabileceğini, bu yüzden de her söze hemen kanmamak gerektiğini bizlere öğretir. Aynı zamanda, bir mümin olarak bizlerin de sözlerimizde ve davranışlarımızda samimi olmamız, kalbimizle dilimizin bir olması gerektiğini hatırlatır. İslam dini, iyi niyeti, samimiyeti ve dürüstlüğü emreder. Yûsuf'un kardeşlerinin bu tutumu, bizim için bir ibret vesilesidir; bize gösterir ki, sözler ne kadar tatlı olursa olsun, asıl olan kalbin temizliği ve niyetin doğruluğudur. Rabbimiz bizleri, sözü özüne uyan, samimi ve dürüst kullarından eylesin.