Yusif surəsi — Ayə 110

Kəlmələrin mənaları:

• İsteyəs – ümidini kəsdi, tamamilə ümidsizliyə qapıldı.
• Zannu – yəqin etdilər, əmin oldular.
• Kuzzibu – yalanlandılar (və ya: yalan hesab edildilər).
• Bə'sünə – əzabımız, cəzamız.
• Mucrimun – günahkarlar, Allahın əmrlərini pozub cinayət edənlər.

Təfsir:

Ey Allahın Rəsulu! Sənə təsəlli olsun ki, səndən əvvəlki peyğəmbərlər də eyni sınaqlardan keçiblər. Allah-Təala onların köməyinə tələsməzdi, çünki hər işdə bir hikmət var idi. O hikmət o idi ki, bəndələr imtahan olunsun, səbir və təvəkkülün ən yüksək dərəcəsi görünsün. Nəhayət, elə bir an gəlirdi ki, peyğəmbərlər öz qövmlərinin iman gətirməsindən tamamilə ümidlərini kəsir, onların yalançı olduqlarına yəqin edirdilər. Hətta ümmətlər də elə zənn edirdilər ki, peyğəmbərlər vəd etdikləri əzab barədə yalan deyiblər. Məhz o ən çətin, ən qaranlıq anda – bütün ümidlərin kəsildiyi, çarəsin tükəndiyi bir məqamda Allahın köməyi gəlirdi!

Bu, Allahın bəndələrinə bir dərsdir: çətinlik nə qədər böyük olsa da, Allahın köməyi ondan daha böyükdür. Peyğəmbərlərə və onların ardıcıllarına nicat verilir, onlar o əzabdan qurtulurlar. Lakin günahkarlara gəldikdə, Allahın əzabı onlardan əsla geri qaytarılmaz. Onlar öz cinayətlərinin cəzasını mütləq görəcəklər.

Bu ayədə möminlər üçün böyük bir müjdə və təsəlli vardır: nə qədər ki, haqq yoldasan, Allah səni heç vaxt tənha qoymaz. Sınaqlar nə qədər uzun sürsə də, sonu zəfərdir. Elə isə səbir edin, Allahın vədinə inanın və ümidsizliyə qapılmayın. Çünki yardım, ümidin kəsildiyi yerdə gəlir!