சூரா யூசுப் — வசனம் 110

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• اسْتَيْأَسَ – முற்றிலும் நம்பிக்கை இழந்தனர்.
• ظَنُّوا – இங்கு “உறுதியாக நம்பினர்” என்பதாகும்.
• كُذِبُوا – (அவர்கள்) பொய்யாக்கப்பட்டனர் என்று இரு வாசிப்புகள் உள்ளன: (1) இறைத்தூதர்கள் தங்கள் சமூகத்தினரால் பொய்யாக்கப்பட்டதாக உறுதியாக நம்பினர்; (2) சமூகத்தினர், இறைத்தூதர்கள் தங்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதிகள் (வேதனை) பொய்யானவை என்று நினைத்தனர்.
• بَأْسُنَا – நமது வேதனை / தண்டனை.
• الْمُجْرِمِينَ – குற்றவாளிகள் (இறைவனுக்கு இணைவைப்பவர்கள், வரம்பு மீறியவர்கள்).

விளக்கம்:

நபியே! உங்களைப் பொய்யாக்கும் மக்களுக்கு எதிராக உடனடி வெற்றியை நீங்கள் அவசரமாக எதிர்பார்க்க வேண்டாம். ஏனெனில், உங்களுக்கு முன் வந்த இறைத்தூதர்களுக்கும் உடனடியாக வெற்றி வழங்கப்படவில்லை. இறைவன் தன் ஞானத்தின்படி ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் தக்க நேரத்தில் உதவி செய்கிறான். இறைத்தூதர்கள் தங்கள் சமூகத்தினரிடமிருந்து நம்பிக்கை இழந்து, அவர்கள் இனி ஒருபோதும் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள் என்று உறுதியாக நம்பியபோது – அதாவது மிகக் கடுமையான சோதனையின் உச்சக்கட்டத்தில் – அவர்களுக்கு நமது உதவி வந்தடைந்தது. நாம் நாடியவர்களை – இறைத்தூதர்களையும் அவர்களைப் பின்பற்றிய உண்மை நம்பிக்கையாளர்களையும் – காப்பாற்றினோம். ஆனால், குற்றம் புரிந்தவர்கள் (இணைவைப்பவர்கள்) மீது நமது வேதனை இறங்கியவுடன், அது அவர்களை விட்டு ஒருபோதும் திருப்பப்படாது; அவர்கள் அழிவைத் தவிர்க்க முடியாது.

இந்த வசனம் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஆறுதலாக உள்ளது – அவர்களின் சமூகத்தினர் நம்பிக்கை கொள்ளாவிட்டாலும், இறுதியில் இறைவனின் உதவி நிச்சயம் வரும் என்பதை உணர்த்துகிறது.

பயன்கள்:

1. பொறுமையும் உறுதியும்: இறைவனின் உதவி தாமதமானாலும், அது நிச்சயம் வரும். நம்பிக்கையாளர்கள் பொறுமையுடன் காத்திருக்க வேண்டும்.
2. சோதனையின் உச்சக்கட்டத்தில் உதவி: மிகக் கடுமையான நிலையில்தான் இறைவனின் உதவி வரும் – இது நம்பிக்கையாளர்களுக்கு மகிழ்ச்சியூட்டும் செய்தி.
3. இறைவனின் வாக்கு உண்மையானது: இறைத்தூதர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட வெற்றி வாக்குறுதி நிறைவேறியது போல, நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் நிறைவேறும்.
4. குற்றவாளிகளின் முடிவு: இறைவனின் வேதனை வந்தால் அதைத் தடுக்க யாராலும் முடியாது – எனவே பாவங்களை விட்டு விலகி, இறைவனிடம் திரும்ப வேண்டும்.
5. நம்பிக்கை விரக்தியாகாது: இறைத்தூதர்கள் கூட சோதனையில் நம்பிக்கை இழந்த நிலையை அடைந்தனர் – ஆனால் இறைவன் அவர்களை கைவிடவில்லை. எனவே, நாமும் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் இறைவனின் கருணையிலிருந்து விரக்தியடையக் கூடாது.