سورت يوسف — آیت 17

د معاني کلمو بیان:

• نَسْتَبِقُ: په منډه وهلو یا په نېشه ویشتلو کې سیالي کول.
• مَتَاعِنَا: زموږ جامې او زاد (خوراک).
• بِمُؤْمِنٍ: باور کوونکی، تصدیق کوونکی.

د آیت تفسیر:

د یوسف علیه السلام وروڼو خپل پلار ته وویل: ای زموږ پلاره! مونږ نن وتلي وو چې په منډه او نېشه ویشتلو کې سیالي وکړو، او یوسف مو خپلو جامو او زاد ته نږدې پرېښود چې زموږ د شیانو ساتنه وکړي. مونږ له هغه څخه غافل نه وو، یوازې په لنډه موده کې مو هغه پرېښود، چې یو لیوه راغی او هغه یې وخوړ. بیا یې د خپلې خبرې د تصدیق لپاره وویل: ته به زموږ خبره ومنې نه، که څه هم مونږ رښتیني یو، خو ستا په زړه کې زموږ په اړه څه باور نشته، ځکه چې ته یوسف ته ډېر مینه لرې او زموږ په خبره شک کوې.

د آیت څخه ترلاسه شوي ګټې:

1. د اولاد د تربیې په برخه کې باید پلار هوښیار وي او د اولاد په خبرو سمدستي باور ونه کړي، په ځانګړې توګه کله چې د هغه خبره له واقعیت سره سمه نه وي.
2. دروغ ویل یو لوی ګناه ده او د انسان ترمنځ د باور د له منځه وړلو سبب ګرځي، لکه څنګه چې د یوسف وروڼو په دروغو سره د خپل پلار باور له لاسه ورکړ.
3. د اولاد په وړاندې د پلار مینه او اندیښنه یوه طبیعي او ستاینه وړ خبره ده، او دا د اسلام له نظره د کورنۍ د پیاوړتیا سبب ده.
4. په سختو حالاتو کې باید صبر او توکل پر الله وکړو، لکه څنګه چې حضرت یعقوب علیه السلام وروسته له دې چې د زوی د غم خبره واورېده، صبر او توکل یې غوره کړ.
5. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د هرې خبرې په اورېدو سره باید د هغې د صدق او کذب په اړه فکر وکړو، او د شواهدو پر بنسټ پرېکړه وکړو، نه د احساساتو پر بنسټ.