ซูเราะฮฺ ยูซุฟ — อายะฮฺ 17

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ

• نَسْتَبِقُ (นะสตะบิกุ) หมายถึง การแข่งขันวิ่ง หรือการแข่งขันยิงธนู ซึ่งเป็นกีฬาที่ชาวอาหรับนิยมในสมัยนั้น
• مَتَاعِنَا (มะตาอินา) หมายถึง สัมภาระ เสื้อผ้า และเสบียงอาหารที่พวกเขาใช้ในการเดินทาง
• فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ (ฟะอะกะละฮุซซิอ์บุ) หมายถึง หมาป่าได้กัดกินเขา (ยูซุฟ)
• بِمُؤْمِنٍ (บิมุอ์มินิน) หมายถึง ผู้ที่เชื่อหรือเชื่อถือคำพูด

การตีความโองการ

พี่น้องของยูซุฟได้กลับมาหาบิดาของพวกเขา คือท่านนบียะอ์กูบ โดยกล่าวว่า "โอ้พ่อของเรา แท้จริงพวกเราได้ออกไปแข่งขันวิ่งและยิงธนูกัน และได้ทิ้งยูซุฟไว้เฝ้าสัมภาระ เสื้อผ้า และเสบียงของพวกเรา โดยคิดว่าเขาจะปลอดภัยในที่นั้น แต่แล้วหมาป่าตัวหนึ่งได้เข้ามากัดกินเขาเสียแล้ว"

พวกเขารีบกล่าวแก้ตัวล่วงหน้าว่า "และพ่อจะไม่เชื่อพวกเรา แม้ว่าพวกเราจะพูดความจริงก็ตาม" เพราะพวกเขารู้ดีว่าบิดารักยูซุฟมากเพียงใด และรู้ว่าบิดาจะระแวงพวกเขาอยู่แล้ว เนื่องจากความรักที่ท่านมีต่อยูซุฟอย่างลึกซึ้ง ทำให้ยากที่ท่านจะเชื่อคำพูดของพวกเขาในเรื่องนี้ได้โดยง่าย

แท้จริงแล้ว พวกเขากำลังกล่าวเท็จ เพราะความจริงคือพวกเขาได้โยนยูซุฟลงในบ่อน้ำลึกหลังจากที่ริษยาเขา และได้นำเสื้อของเขามาชุบเลือดหมาป่าเพื่อเป็นหลักฐานเท็จ พวกเขาวางแผนเรื่องนี้อย่างรอบคอบเพื่อปิดบังความผิดของตน

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากโองการ

1. ความรักของบิดาที่มีต่อบุตร — โองการนี้สะท้อนให้เห็นถึงความรักอันลึกซึ้งของบิดาที่มีต่อบุตร ซึ่งเป็นธรรมชาติที่อัลลอฮ์ทรงปลูกฝังไว้ในหัวใจของพ่อแม่ และเป็นเหตุให้บิดารู้สึกไม่ไว้วางใจเมื่อมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับบุตรที่รัก
2. การตักเตือนเรื่องการโกหกและการวางแผนชั่ว — โองการนี้แสดงให้เห็นว่าการโกหกและการวางแผนร้ายนั้น แม้จะดูแนบเนียนเพียงใด แต่ในที่สุดความจริงก็จะถูกเปิดเผย และผู้ที่กระทำผิดจะต้องได้รับผลของการกระทำนั้น
3. ความอดทนของท่านนบียะอ์กูบ — ท่านเป็นแบบอย่างในการอดทนต่อความทุกข์ยาก แม้จะสูญเสียบุตรที่รัก ท่านก็ยังคงอดทนและมอบหมายกิจการทั้งหมดต่ออัลลอฮ์ ซึ่งเป็นบทเรียนอันล้ำค่าสำหรับผู้ศรัทธาในการเผชิญกับบททดสอบของชีวิต
4. การไม่ด่วนตัดสินใจเมื่อได้รับฟังข่าวร้าย — โองการนี้สอนให้เรารู้จักไตร่ตรองและตรวจสอบข่าวคราวที่ได้รับ ก่อนที่จะเชื่อหรือตัดสินใจในเรื่องใด ๆ เพราะอาจมีสิ่งที่ไม่ตรงกับความเป็นจริงซ่อนอยู่
5. ความรอบคอบของบิดาผู้เปี่ยมด้วยปัญญา — ท่านนะบียะอ์กูบมิได้เชื่อคำกล่าวของพวกเขาทันที แต่ท่านใช้วิจารณญาณและความเข้าใจในธรรมชาติของบุตรแต่ละคน ซึ่งเป็นแบบอย่างของการใช้สติปัญญาในการพิจารณาเรื่องราวต่าง ๆ